Λίγη λύτρωση...

Λίγη λύτρωση,

τι να τις κάνω τις αναμνήσεις,

γιατί να πλέκονται στη σκέψη

και να τις ντύνω με όμορφα ρούχα καινούργια και να περπατούν μπροστά από τα μάτια μου!

Το σήμερα ζω, το σήμερα ζήσε,

αφήνω λίγο τα παράθυρα της ψυχής και της μνήμης ανοικτά για να μπαίνει η δροσιά τους, όμως η κάθε μέρα που ανοίγει την πόρτα της ένας νέος ήλιος θα μπει με άλλα μάτια ζωής, ίσως με χαμόγελο πιο καθαρό φως ευλογίας.

Το σήμερα ζήσε, το σήμερα ζω,

ο χρόνος είναι ο πιο κερδισμένος, δεν νιώθει ενοχές ή λύπη, ατενίζει με σιγουριά το μέλλον, δεν ακροβατεί,

εγώ, εσύ κάνουμε μεγάλα βήματα να αγγίξουμε το φεγγάρι

χωρίς την προσπάθεια τα πόδια μας να πατούν στην γη!

Οι αναμνήσεις δεν αφήνουν το σήμερα ελεύθερο, δεν πρέπει να κολλάς, κόντρα στο χθες,

άφησε τα δεκανίκια για ν' ανοίξει

ένας ορίζοντας αλλιώτικης προσμονής και γιορτής!

Κατερίνα Ηρακλέους 🌹