Η Παρέλαση της Αποκριάς

Πίσω από τους μασκαράδες

τις πολύχρωμες βασίλισσες

και τους δράκους,

τις θαυμάσιες χορεύτριες,

τους φανταχτερούς μάγους,

τις έξυπνες τσιγγάνες και τους πειρατές,

τις αλυσιδωτές σερπαντίνες,

τα κομφετί,

τα πολύβουα γέλια και τα ξεφαντώματα,

τις δυνατές τυμπανοκρουσίες,

τα ξεφωνητά,

κρύβομαι σαν γαλαζολαίμης

σ΄ ένα αμπάρι με παραμυθένιο θησαυρό

ενός φανταχτερού άρματος.

Παριστάνω έναν μελωδό σε κλειστό φάκελο,

δίχως προορισμό, μα μ΄ οδηγό

ένα παλικάρι,

και βασίλισσα μια ντυμένη νεαρή οπτασία

με περγαμηνή ακαταλαβίστικη.

Τα γράμματά της μικρές κουκκίδες

κι αδιόρατα με γυμνό οφθαλμό.

Μοιάζουν με πίνακα του Ελ Γκρέκο,

ίσως και με σονάτα του Μότσαρτ,

ακόμη και με δύσκολη μαντεψιά

του Σαχτούρη.

Ένα είναι σίγουρο όμως

πως πρόκειται για ένα

φτεροπούλι

με γαλάζιο λαιμό,

που ονειρεύεται την άνοιξη

και τώρα κρυβόταν μέσα στον πολύχρωμο φάκελο.

Μα με το τέλος της αποκριάς

θα φτερουγούσε, θα λαλούσε αηδονίσια.

Κατερίνα Ραμανδάνη 🌹