Η κραυγή του λογοτέχνη 🌹

Απόσταση έτη φωτός.

Μετρημένες αντοχές του λογοτέχνη.

Αγνοεί τον χλευασμό,

καρτερεί την ουσία.

Προσπερνά την πείνα του,

την νικά ο θόρυβος των συναισθημάτων.

Συνετός, συνεργός του λόγου, φτάνει

στο απόγειο των λέξεων.

Άξεστοι, δίχως αξία

κατηγορούν

την τέχνη του.

Έχουν ψύχος καρδιάς.

Αυτός κρατά την σιωπή του,

ράβοντας σταυροβελονιά

τα ποιήματά του.

Λιγοστό φως στη λάμπα,

οικονομία στο λεπτό φυτίλι...

Ο λογοτέχνης δεν ζητά χειροκρότημα,

ζητά,τον κτύπο της καρδιάς

όσων αγγίξουν τις " βελονιές" του.

Κι όταν η νύχτα σβήσει τις φωνές

των ανίδεων,των άβουλων,

το έργο του θα σημαδέψει

την ανθρωπότητα.

Θα δώσει κουράγιο στους επόμενους δυνατούς ονειροπόλους που θα πιάσουν στα χέρια το δικό τους όνειρο.

Ο λογοτέχνης θα ξεχάσει πότε γιορτάζει.

Εύα Αλιβιζάτου

Συγγραφέας 🥀 🌹