top of page

"Ευπειθώς δική τους"


Τα πολυκαιρισμένα παραθυρόφυλλα

μισόκλειστα

Η μοναξιά στους τοίχους

ανυποχώρητα κολλημένη

Αιωρούμενες ξέψυχες ανάσες

απο στέρηση νοτισμένες

Μια καρδιά

από χέρι τρεμάμενο

στο τζάμι ζωγραφισμένη



Η αγάπη άφαντη...

Απ' την πρωινή δροσιά των ρόδων

ξεδίψασε

Φόρεμα πολύχρωμο φόρεσε,

με ρημαγμένες αγκαλιές

κι αξόδευτα φιλιά

γαρνιρισμένο



Τα φεγγοβολούντα άστρα

διάλεξε για οδηγό

Τη στράτα της ξενιτιάς,

με κουράγιο ξεσκισμένο από αρνήσεις

πήρε,

πιθανόν ανεπιστρεπτί



Κι έμεινα

μ' ένα στίχο μισοτελειωμένο

στα ξεραμένα χείλη

Μόνο με λέξεις

να θρέφομαι

Ευπειθώς

μόνο δική τους πια...




Αλίκη Πέϊκου. 🌹


* Ο πίνακας της υπέροχης εικαστικού Φώφης Κούκα 🌺

2 Comments


Guest
Sep 22, 2025

Το κείμενο αποτελεί μια ποιητική αναπαράσταση της εμπειρίας της απώλειας: η αγάπη φεύγει, παρασύροντας την ελπίδα, και αφήνει πίσω έναν άνθρωπο που κρατιέται μόνο από τον λόγο. Η αντίθεση ανάμεσα στο παρελθόν (γεμάτο δροσιά, χρώματα και υπόσχεση) και στο παρόν (φθαρμένο, άδειο, μισοτελειωμένο) διαγράφει το δραματικό βίωμα της μοναξιάς.

Like

Palaistis Georgios
Palaistis Georgios
Sep 19, 2025

Συγχαρητήρια

Like
bottom of page