ΕΡΩΤΙΚΗ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ

Άστραφταν τα ουράνια,

κοπάδια αρίζηλα τ´άστρα

συσήλιζαν σαν φλόγιστρα ονείρατα 

γαλαζόφεγγαν στα αόρη,

σείριαζαν την παγωνιά του Χειμού. 

Τρικύμιζε ο στοχασμός 

από τα θραύσματα των αστεριών,

μερμήδιζε σαν παθιασμένη πνοή

και οι γλάροι έσκουζαν

ανομολόγητα τη φλογερή αργαντινή.

Στον αργαλειό του ουρανού

η καρδιά έπαιζε τυφλόμυγα 

με τα βυσσινιά σύγνεφα

στις στιχοφωλιές.

Κρυβόταν πίσω από τις πυκνές,

φουφουδωτές, χιονάτες τουλούπες

να μη σπάσει από το σεφέρι του δεληβοριά,

να μην κοκαλώσει στη χειμωνιά.

Να προλάβει ν´αγγίξει

το σέλας

η πύρινη φεγγοβολή

που χορεύει

στροβιληδόν

στις τολύπες του

χιονιού,

σαν πύρινος ταύρος τρέχει,

σαν έκπτωτος άγγελος,

να θρέψει τη νοσταλγία,

να κυνηγήσει την ερωτική καταιγίδα,

να λάμψουν τ´αστέρια του Βορά

στις ψυχοφλογισμένες ρίμες,

στα πύρινα ποιήματα!!!❤️

Όλγα Τρυφωνίδου Ζώγλη 🌹