ΟΛΓΑ ΤΡΥΦΩΝΙΔΟΥ ΖΩΓΛΗ

Όλγα Τρυφωνίδου Ζώγλη Άρωμα από αγιόκλημα αυτός ο έρωτας, σε πελάγια όνειρα στροβιλίζεται με την ακμή της ήβης αρμενίζει στην ασίγαστη ευρυάλη του ίμερου. Αναμμένοι δαυλοί τα μάτια σου έριξες φλογερές σαϊτιές στου έρωτα την ανεμοζάλη. Σαλπίζεις με το θαλάσσιο κέρας μελωδικά την ορμή του έρωτα, γαληνεύεις σαν τον μαΐστρο την καρδιά στα θυρανοίξια της αγάπης. Συρίζουν οι σταγόνες του πάθους στον αργαλειό της ψυχής, λιβάδες τα φιλιά σου, πνίγουν τις σκιές, αναριγώ στον βυθό της ανάσας σου, στο...

Όλγα Τρυφωνίδου Ζώγλη Ζωγραφίζεις με το αίμα του δειλινού πάνω μου την αγάπη. Ο ήλιος έχει βουτήξει στην ερωμένη θάλασσα που έγινε βυσσινιά τριανταφυλλιά. Νοτίστηκε ο έρωτας αρμύρα στα χείλη μου. Νυκτοπορεί ο καημός στον ωκεανό των αστεριών κι η ψυχή πλανητεύει στο φεγγαριού την ψύχα. Ο έρωτας… Σαν τσιγγάνα παπαρούνα φλογίζει μαγιάτικα να σπάσει τα φρένα της καρδιάς! Μαργαριτάρι το δάκρυ στο μωσαϊκό του πόνου που το στράγγιξε η νύχτα στης αγάπης τον σταλαγμό κι ο μαριόλης έρωτας σφραγίζει τα...

Πλαντούσε η καρδιά κι αγνάντευε! Σου έκοβε τη λαλιά η απύρωτη, γλυκιά ομορφιά της Μαγιάτικης φύσης. Το κρύο είχε ξεκόψει και το αεράκι μαλακό σου χάϊδευε σπλαχνικά το κορμί. Μοσχοβολούσε η αναστημένη γης. Σκαμπανέβαινε η καρδιά βουλιαγμένη ακόρεστα στους λιπαρούς λειμώνες, να τη σκεπάζει ολάκερη το ακαταμέτρητο θαράπειο της φύσης. Σπαρτάριζε η καρδιά σαν ερωτοχτυπημένο πουλί, γυροτραφισμένη μ´ αρώματα κι ευωδιές και πλήθια λουλούδια. Ο ήλιος, χρυσός καταρράκτης να χύνεται στη γης, ν´αχνίζει...