Ενας παράξενος θολός Ιούλης

Λες και ξύπνησε από την νάρκωση,

για να μας θυμίσει ότι

δεν πάει άλλο αυτή η ανοχή και αντοχή που βαραίνει την ψυχή,

νάναι μισοπνιγμένη στις θάλασσες της Κερύνειας και του Βαρωσιού,

να πνίγονται οι άνθρωποι από τον κόμπο της επιθυμίας και να φεύγουν.

Περπατάμε, αναπνέουμε

τον ζεστό αέρα του αλλά

και την έκρυθμη διάθεση του,

σαν μια ξένη καρδιά κτυπάει αλλιώτικα με θόρυβο,

και η κάθε ανατολή έχει

μια άλλη όψη με χρώματα

μουντά και πολλή μοναξιά,

Ράβει και ξαναράβει τον καλοκαιρινό μανδύα του,

ναρκωμένος, ζαλισμένος χρόνια τώρα,

ζούσε και βασίλευε με τον ήλιο κορώνα να χρυσίζει,

τώρα ανηφόρες.

Οι Σταυροί βαρετοί στην πλάτη των ανθρώπων που δεν τον τιμούν όπως πρώτα, κουράστηκαν,

όλα αχαλίνωτα πια γέμισαν κραυγές απόγνωσης, απελπισίας, μαστιγώνονται οι σκέψεις από την ψευτιά και την ασυδοσία!

Ζούμε για να ζούμε,

παλεύουμε με το ίσως.

Κατερίνα Ηρακλέους 🌹