Εμπιστοσύνη...αν χαθεί...

Καθάριος ο καθρέφτης σου,

καθάρια κι η μορφή σου,

αντανακλά το μέσα σου,

το είναι της ζωής σου.

Εμπιστοσύνη κτίζεται,

λιθαράκι,λιθαράκι,

μα σαν γκρεμίζεται,

σε τρώει το σαράκι.

Εμπιστοσύνη στη ζωή,

με τον καθρέφτη μοιάζει,

σαν θα ραγίσει το γυαλί,

κι αυτή στα δύο σπάζει.

Κόλλησε ,ξανά κόλλησε,

να γίνει όπως πρώτα,

αδύνατον για να στηθεί,

αλλάζει πια η ρότα.

Εμπιστοσύνη αν κλονιστεί,

και θρύψαλα σαν γίνει,

βοτάνι τρέχα γύρευε,

και η πληγή δεν κλείνει.

Ένας καθρέφτης με ρωγμές,

θα βλέπεις την μορφή σου,

κομμάτια ασυνταίριαστα,

δίλλημα η ζωή σου.

Ουλές πάνω στο πρόσωπο,

θ’ αντανακλά η μορφή σου,

ρίξη και προβλήματα,

μέσα εις τη ζωή σου.

Εμπιστοσύνη αν κλονιστεί,

καθρέφτης σαν ραγίσει,

όσο και να προσπαθείς,

ρωγμές ψυχής θ’αφήσει.

Αντρούλα Θεοκλή Νικηφόρου ❣️