Ελπίδα...

Ελπίδα. Η  υπόσχεση της αυγής

Η ελπίδα είναι η επιμονή του πρωινού μετά από μια ατέλειωτη άγρυπνη άβυσσο.

Γλιστρά από τη χαραμάδα της σκοτεινής νύχτας και κουρνιάζει στην άκρη της καρδιάς σου.

Σου απλώνει το χέρι και σου θυμίζει πως ακόμη ανασαίνεις.

Γίνεται χάδι όταν η ψυχή σου κουράζεται από το βάρος του κόσμου.

Μαλακώνει τις πληγές που δε φαίνονται.

Αγκαλιάζει και μεταμορφώνει τον πόνο σου.

Δροσίζει τις σκέψεις που σε καίνε.

Ανασταίνει το χαμόγελο στα τρεμάμενα χείλη σου.

Σου διδάσκει την υπομονή του σπόρου κάτω από το χώμα.

Κι έτσι σιγά σιγά, η ψυχή σου επουλώνεται.

Γιατί όπου υπάρχει ελπίδα, υπάρχει δρόμος. Κι αν είναι στενός και σκοτεινός δε χάνεσαι, αφού η ελπίδα γίνεται η πυξίδα της ψυχής σου.

Μαρία Σαρρή 🌹