Ελπίδα

Παντάνασσα ελπίδα

ελπίδας μου καρτερία

καρτερίας μου Άνοιξη

Για εκείνες τις στιγμές

εγκλωβισμένες

σε άλικη φυλακή

λαβωμένης φλέβας

Για εκείνες τις σιωπές

γηγενείς σιγές

με τη μοναχική παρουσία

των μελανών θυμησών

Φως!

Λίγο φως

δώσ' μου να σωθώ

αναγεννημένη

από το μυροβόλο ομφαλό

της σωτηρίας σου

ριζωμένο με κραταιούς δεσμούς

στον πυρήνα της ζωής!

Σαν αντιλόπη σάιγκα σεργιανώ

στην ερημιά της δίψας.

Καταχρασμένα πέλματα

της λύπης μου τα τέλματα...

Στη ξυλωμένη τάσκα μου

φουντώνουν ηλιαχτίδες!

Χαμσίνια στροβιλίζουν

σαράκια εκφυλίζουν

αθάνατες αγαύες.

Μα στο ουρανί μέλαθρο

χορεύουν λεύτερα πουλιά

στης απεραντοσύνης την τροχιά

σκαλίζοντας ελπίδες

όσο οι αντάρες σχίζουν τη σάρκα μου

σαν βίαιες νυχτερίδες.

Φως!

Λίγο φως

δώσ' μου να σωθώ

από τα νοσηρά' σφοδέλια.

Ελπίδα μου Παντάνασσα

γεννήτρα του φωτός μου!

Λόγω Τιμής