Είσαι το καλοκαίρι μου...

Υπάρχουν άνθρωποι που

έρχονται και αλλάζουν τις

εποχές.

Δεν αφήνουν κανένα φύλλο φθινοπώρου να πέσει

κάτω και κανέναν βοριά να εμφανιστεί

στην σχέση τους.

Έτσι ήρθες και εσύ...

Στην άνοιξη της αγάπης,

γεράνια τα λόγια σου

ομορφαίνουν του έρωτα

τον χτύπο.

Κόβω στιγμές και σε μυρίζω...

Το χρυσαφένιο περιδέρεο

του καλοκαιριού μου

φοράς στο λαιμό.

Στην άμμο χαράζω της

ευτυχίας το όνομα,

καθώς κοιτάζω τα

μάτια σου.

Δύο θάλασσες από

ρευστό κρύσταλλο που

ραγίζουν στην υφή των

χειλιών μας.

Κοίτα μας...

μοιάζουμε με πολύχρωμες

ομπρέλες που ανοίγουν για να κρατήσουν ζωντανή τη δροσιά ανάμεσα μας.

Κι όταν ο ήλιος βυθίζεται

μέσα στην ψυχή σου,

γίνεσαι το ηλιοβασίλεμα

μου πάνω στη θέα της αγάπης.

Και κάπως έτσι το καλοκαίρι

κυλάει δώδεκα μήνες

στην αγκαλιά σου.

Χρήστος Παναγιωτόπουλος 💦