Είσαι γυναίκα.Και τι με αυτό;

Είσαι γυναίκα. Και τι με αυτό ;

(Αφιέρωμα στη γιορτή της Γυναίκας)

Εχθές, γυρνούσα από μία ταβέρνα που με άλλους τέσσερις φίλους είχαμε συναντηθεί για κρασάκι, μεζέ και συζήτηση. Ήταν ήδη 3:00 το πρωί. Κόντευα στο σπίτι μου. Παρότι είχα λιγάκι ζαλιστεί τόσες ώρες από το κρασί, ένιωσα πως κάτι περίεργο συνέβαινε κάπου κοντά μου. Ενστικτωδώς έστριψα στα αριστερά, ένα στενό πριν από το σπίτι μου. Άκουσα κάποιες φωνές που μου προξένησαν ενδιαφέρον μα και απορία. Έμοιαζε να τσακώνονται ένας άντρας με μία γυναίκα. Ξαφνικά  οι φωνές δυνάμωσαν.

-Φέρε μου την τσάντα σου τώρα μη σε σπάσω στο ξύλο, φώναξε ο άντρας.

- Όχι ,άσε με ,άσε με,  αντιδρούσε η γυναίκα.

Ο άντρας με φυσική δύναμη μεγαλύτερη από αυτήν, τη χτύπησε δυνατά στο πρόσωπο, της άρπαξε την τσάντα και άρχισε να τρέχει προς το μέρος μου για να βγει στον κεντρικό δρόμο. Στιγμιαία κοιταχτήκαμε. Σταμάτησε για δευτερόλεπτα απέναντί μου.

-Γιατί το έκανες αυτό;  Είναι γυναίκα!  του είπα .

-Είναι γυναίκα. Και τι με αυτό; Και εγώ είμαι άντρας, απάντησε και εξαφανίστηκε τρέχοντας.  Επικράτησε για λίγο σιωπή. Η γυναίκα, είχε λυγίσει από την αποτρόπαιη πράξη,  γιατί δεν μπόρεσε να αμυνθεί και ακουμπισμένη στον τοίχο έκλαιγε  με μικρούς λυγμούς .Πλησίασα. Προσπάθησα να την ηρεμήσω. Της είπα πως τα είδα όλα .

- Και τι μ’ αυτό;  Μου πήρε την τσάντα μου.  Με πρόσβαλε και μου έκλεψε το προσωπικότητά μου. Όλα αυτά που λένε ποια είμαι. Τις μικρές καθημερινές μου στιγμές. Τις φωτογραφίες των δικών μου ανθρώπων.  Τα χρήματά μου. Και λέγοντας αυτά ξέσπασε σε κλάματα

-Έχεις απόλυτο δίκιο, είπα . Δεν έχει κανένας το δικαίωμα να βιάζει την προσωπικότητα του άλλου. Είναι απάνθρωπο.  Είναι ανατριχιαστικό. Και συνέχισα πιο ήπια . Τώρα τι θα κάνετε ; Θέλετε να πάμε στο αστυνομικό τμήμα να αναφέρουμε το περιστατικό ; Έχω δει το δράστη, άκουσα και τη φωνή του. Ίσως να τον βρούμε. Πάμε, ελάτε• πάμε !

Φτάσαμε στο Αστυνομικό Τμήμα.  Ανεβήκαμε στον πρώτο όροφο: Γραφείο Αξιωματικού Υπηρεσίας.  Περιμέναμε για λίγη ώρα.  Κατόπιν μας οδήγησαν στο Γραφείο Καταγραφής Συμβάντων. Μισή ώρα αργότερα και ενώ τελείωνε η αναφορά μου στα λόγια του δράστη και την περιγραφή του, εμφανίζεται μία αστυνομικός και φέρνει την τσάντα της κυρίας. Τι απίστευτο! Από  μέσα δεν έλειπε κάτι. Φωτογραφίες,  προσωπικά αντικείμενα,  χρήματα • όλα εκεί  Τι έγινε, ρώτησα, πώς τα βρήκατε;

-  Ο εν λόγω κλέφτης την πάτησε•  ήταν πλεονέκτης.  Έκανε ότι έκανε στην κυρία που ήρθατε, αλλά θέλησε να πάρει και την τσάντα από κάποια άλλη, αμέσως μετά. Γι’ αυτό δεν είχε ανοίξει καν την τσάντα. Δυστυχώς για αυτό, το επόμενο εν δυνάμει θύμα, ήμουν εγώ,  που βρισκόμουν  σε κρυφή περιπολία στη γειτονιά. Τώρα τον έχουμε στο κρατητήριο. Σίγουρα δεν θα το ξανακάνει για καιρό, αφού θα βγει τουλάχιστον μετά από τρία χρόνια.

- Σας ευχαριστώ, σας ευχαριστώ, έλεγε και ξανάλεγε η κυρία. Σας ευχαριστώ και σας,  συμπλήρωσε. Δείξατε πως  πρέπει να είναι ένας αληθινός άντρας. Πολίτης που νοιάζεται για τον συνάνθρωπο και σέβεται το γυναικείο φύλο.

Κι’ εγώ πριν φύγω απάντησα:

- Είμαι άντρας• είσαι γυναίκα. Και τι με αυτό;  Όλοι είμαστε ίσοι !

                                         Κ.Γ.Καραμπερόπουλος 🌹