Δραπέτης 🪽

Να πετάς πάντα εκεί

που οι άλλοι δεν μπορούν να φτάσουν,

κυνηγώντας το όνειρό σου.

Δραπέτης απ’ του νου τη λογική,

σε θάλασσα ανοιχτή χωρίς ακτή,

σαν άλλος Δον Κιχώτης ταξιδεύει

Του πεπρωμένου του πετάει το κλειδί,

γιατί αρνείται σε κλουβί να μπει,

με ανεμόμυλους για όνειρα παλεύει

Ένα χρονόμετρο κρατάει

κι αναμνήσεις γλυκιές,

κι αντί για χάρτη έχει

της καρδιάς του τις φωτιές

Χορεύει με το κύμα

και τον άνεμο,

κι ο γλάρος του δανείζει

τα φτερά του

Παλεύει για ένα όνειρο

να βγει αληθινό

απ’ τη ζεστή καρδιά του

Ελεύθερος, ανέμελος,

τρελός κι ωραίος,

με συντροφιά μονάχα

τον εαυτό του τον γενναίο

Δεν ζει με «πρέπει»

και με «δήθεν»,

που είναι μόνο για τους δειλούς

Η ζωή του δίδαξε σκληρά

πως μόνο οι αληθινοί αντέχουν

Ούτε τα λεφτά

ούτε οι ''λογικοί''

δεν μπόρεσαν την ψυχή του

να κλέψουν

Κι όταν θα σβήσει

τ’ ουρανού το φως,

δεν θα ρωτήσει πόσα έχασε,

μα πόσο αγάπησε ο τρελός

Δεν θα ’χει τάφο,

θα ’χει ουρανό,

γιατί όποιος πέταξε μια φορά

δεν πεθαίνει ποτέ αληθινά!

Λαμπρινή Ζαφείρη 🪽