"Γυμνή Στέψη"

Το πάτημα ήρθε αργά, ευλαβικά

Το πέλμα, γυμνό, ανθρώπινο, μαρτυρικό—

Ακούμπησε το χρυσό μέταλλο—παγίδα

Αναστέναξε…

Εκεί στο πάτωμα ο χρυσός— γεμάτος θάλασσες,

που δε πνίγονται ποτέ

Συμβόλαια υπογεγραμμένα με αλάτια και αίμα,

απολιθωμένες υπογραφές

Και τα ονόματα—ω,

τα ονόματα που άλλαξαν γλώσσα για να ζήσουν

Κεφάλια που έσκυψαν από ανάγκη,

με τη καμπύλη της πίκρας

Το πέλμα δεν ήταν επαναστατικό—

δεν ήρθε με οργή, δε σήκωσε σημαία,

δεν έσπασε ύμνους

Οι ψαλμοί του δεν έχασαν τον τόνο τους—

παρέμειναν πιστοί σκληροί σαν σιδερένιες ευλογίες

Και ο χρυσός;

Ο χρυσός ράγισε—

Μια και μόνη ρωγμή, λεπτή σα σκιά χελιδονιού

Εκτόξευσε κόσμους σκόνης και ιδρώτα

Ιδρώτα όσων κουβάλησαν το στέμμα,

χωρίς να το φορέσουν ποτέ

Το πάτημα ολοκληρώθηκε—

Το στέμμα έμεινε κάτω—φάντασμα

Το πέλμα προχώρησε—στον ουρανό σιωπής

Και η ιστορία—η μεγάλη γυμνή—

για μια ακόμη στιγμή—

δε φόρεσε τίποτα στο κεφάλι της!

ΑΝΝΑ ΚΛΑΡΙΤΗ ✨