Τεφτέρι ✨

Ξέρω που θα ταφώ•

μένει μόνο να βρω νέο

χώμα,

πεινασμένο,

οργισμένο στην καρτερία

του

να με καταβροχθίσει σαν

το τολμήσω.

Στην σπουδή του

θανάτου

πρώτα κοιμάσαι στον

οίκο σου.

Ο θάνατος είναι θάλασσα

ξέπλεκη,

διάφανη και νοσταλγική,

με κρουστά μαλλιά

ασθμαίνει για νέα

προικιά

κι όταν την ξαπλώσει

βαπόρι ταξιδεμένο

του βγάνει τα ρούχα

χαμογελαστή...

Στο τέλος

την διαφορά στη

διαφθορά την κάμει το

αλάτι•

καθαρμός της συνοχής

συντηρητής δεσπότης,

μοιράζοντας την θλίψη

των ψαριών

αγόγγυστα.

Γνωρίζω το ταφείο μου

το βάπτισα τεφτέρι

ανοίγοντας τα μαρμάρινα

χώματά του•

σπέρνοντας με τη σειρά

μου τις λέξεις

εκείνες που θα κρατούν

όρθια την προμετωπίδα.

Στα στερνά δεν θα ’χω

νοιάξει

να βρω σκοπό,

θα βρίσκομαι εκεί

σε χώμα πεινασμένο.

Προσμένοντας τις

πέτρες κι ένα φτυάρι

να σπάσουν το κατώφλι...

Βασίλης Πασιπουλαρίδης 🪽