Γλυκόπικρη Αγάπη ...

ΠΟΙΗΜΑ ΑΦΙΕΡΩΜΈΝΟ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ ΣΥΖΥΓΌ ΒΑΛΙΑ.

Ανάμεσα στ' αστέρια έψαχνα να σε βρω

Αναζητούσα εκείνο το κορμί

που κρυβόταν στις σκοτεινές γωνιές

του διαστήματος

φοβούμενο να μην κλέψει

το φως απ' τον ήλιο

Αναζητούσα το κορμί το κρυμμένο

απ' τα αδηφάγα βλέμματα άπληστων,

ουράνιων πλασμάτων

Ήξερα πως κάπου θα ήταν

κουλουριασμένο να περιμένει

τους διψασμένους ουρανούς

της αγάπης μου

Περιδιάβαινα στο στερέωμα

με την ελπίδα της προοπτικής

μιας δυνατής συγκίνησης

κι ενός τεράστιου συναισθήματος προσμονής,

έχοντας ένα ανεξίτηλο ρίγος στη ψυχή

κι ένα ανελέητο κενό στη μνήμη μου

Σε ποιους άλικους τόπους του Σύμπαντος

είχα αντικρίσει φευγαλέα κάποτε

την ποθητή μορφή σου;

Πιαστήκαμε για λίγα λεπτά απ' το χέρι

μα χάθηκες ξαφνικά από μπροστά μου τρομαγμένη

Δεν άντεχες τον αμόλυντο έρωτα μου

Ύστερα το πρόσωπο μου απέκτησε

μια απ' τις αποχρώσεις του γκρι

και η ζωή μου γέμισε

αφρισμένα κύματα θλίψης και αποχωρισμού

Τώρα όμως ανάμεσα στ' άστρα θα σε ξαναβρώ

Ποτέ δεν έσβησε η μορφή σου απ' την σκέψη μου

Θα ζωντανέψει πάλι το πάθος μας

μέσα από τις αναλλοίωτες θύμησες μας

από μια ζωή που διάβηκε

με τον πόνο της απουσίας σου

και ας μην είχες απομακρυνθεί ποτέ

από κοντά μου

Το σώμα θυμάται πάντα ό,τι του έδινε

ηδονή και άχρονη αξία

Χρήστος Ντικμπασάνης