Γιατί;

Γιατί το σύννεφο δε σταματά τον πηγαιμό του;

Γιατί σκεπάζει τον καθάριο ουρανό;

Τι να σκεφτώ, αφού κι' εσύ φεύγεις μαζί του,

ταξίδι αδιάκοπο, χωρίς σταματημό;

Φύσα αγέρι μου, το σύννεφό μου διώξε.

Δώσε στον ήλιο μου ξανά τη ζεστασιά.

Στείλε τ' αηδόνι σου γλυκά να κελαιδήσει στου ανθισμένου δέντρου μου τη φυλλωσιά.

Κάνε τον έρωτα να γεννηθεί και πάλι,

μες στης καρδιάς μου, αυτό, το τρίσβαθο κενό.

Σφύριξε ανέμελα για της ζωής τις χάρες

και με αγάπη πάντα θα σ' ευγνωμονώ!

Κ.Καραμπερόπουλος 🌹