Βουτηγμένοι στην μέθεξη

Καθισμένοι στο πέτρινο

τοίχωμα

με την πλάτη στον τοίχο

νιώθαμε την νεκρή ανάσα του

Το κέντρο της προσοχής

η σκηνή

Οι νότες ζεστά αγκάλιαζαν 

τον χώρο

Ο πιανίστας με την πλάτη

γυρισμένη  στους  θεατές

χάιδευε τις νότες  και

άλλοτε τις επέπληττε

Μια κιθάρα παραμιλούσε πιο

πίσω

Καθώς η μουσική με είχε απορροφήσει

στράφηκε η προσοχή μου στους στίχους του τραγουδιού.

Μια παραπονιάρικη φωνή

από το μικρόφωνο μου φάνηκε

ότι έπαιζε μόνο για μένα

 και άρχισα να ζω μέσα  σ αυτό .

Η φωνή γκρίνιαζε  έκλαιγε σχεδόν

τραγουδώντας για αγάπη.

Αφοσιώθηκα ολοκληρωτικά και χάθηκα

στα δαιδαλώδη σοκάκια του μυαλού.

Επιστρέφεις όταν τελειώνει το τραγούδι

αλλά παρασύρεσαι από το επόμενο.

Μέσα σε φωνές σε νότες

σε εναλλασσόμενους ρυθμούς

ζεις αναμνήσεις προσδοκίες ζεις την στιγμή

Αποσύρεσαι στον εαυτό σου

Χάνεσαι κάτω από  ένα πέπλο που αλλοιώνει

την εξωτερική θέα καθώς αναδύεται η εσωτερική

Ουρανία Μαρίνογλου

Pierre Auguste Renoir ζωγραφική