Θλίψη έως κατάθλιψη Σκοτάδι στο βλέμμα ζωντανή σήψη προτρέπει αποφυγή όλων Φυλακίζει εσωτερικά την σκέψη. Στοιχειώνει τις νύχτες, τρυπώνοντας στα όνειρα. Επιβάλλει! παγωμένη αδιαφορία, αφιλόξενη διάθεση, σιωπηρή παραίτηση. Η επιβίωση αφορά την στιγμή. Ματαιότης! Υλικό ενός εφιάλτη επιδράμει το μέλλον στο παρόν με πένθιμη αχλή στον περιβάλλοντα κύκλο. Σε μια χοάνη δακρύων συσσωρεύονται αποθέματα. Ο φόβος εξελικτικός χωρίς στόχους ψάχνει την ελπίδα σε μια διανοητική έκλαμψη

Το βιβλίο της ζωής του καθενός έχει διαφορετική πλοκή διαφορετικό βάθος σκοτεινές και φωτεινές πλευρές. Η σκοτεινή πλευρά του ανθρώπου έχει την γοητεία της αν και πολλοί προτιμούν να παραμείνουν στην ασφάλεια της φωτεινής πλευράς Οι καλλιτέχνες οι συγγραφείς οι μουσικοί δεν μπορούν να αντισταθούν στην έλξη της σκοτεινής πλευράς Ανοίγουν πύλες μιας άλλης πραγματικότητας που παραμένουν έκτοτε ορθάνοιχτες Βλέπουν και ακούνε πράγματα που η λογική χλευάζει Η μη γνώση είναι η πρακ

Τι δίνει στα αντικείμενα την δύναμη να μαγεύουν και κάνει το άτομο να επιθυμεί τόσο πολύ? Οι επιθυμίες είναι σχεδόν ακόρεστες όταν ικανοποιείται μια ανοίγει χώρο για μια άλλη. Ένα απέραντο πεδίο με νέες που θα ανοίγουν τον δρόμο αενάως για νεότερες Η σκέψη αγωγός μέσω του οποίου ταξιδεύουν για λίγες στιγμές ευτυχίας. Το σημείο κορεσμού χαλαρώνει χωρίς ενέργεια Αν υπήρχε κάποιο όριο στην επιθυμία για το περισσότερα το επαρκές θα έβρισκε έδαφος και η ευτυχία καταφύγιο. Ουρ

Όταν το εμείς αγωνίζεται συνεπαίρνει η ευωδιά του αγώνα Πλουτίζει με αισθήματα η δράση Το εγώ πετιέται πτώμα άψυχο στο περιθώριο Η αλληλεγγύη γίνεται σκοπός Η ζωή με μάτια μακρύθωρα πλησιάζει τον στόχο με έντονες συναισθηματικές φορτίσεις Η απαισιοδοξία ξεστράτισε και πρόσπεσε στο φως στολίστηκε με διάθεση αισιόδοξη. Χωρίς καταναγκασμούς και πειθαρχίες η ζωή φοράει το αέρινο της φόρεμα χωρίς στιλιστικές απαγορεύσεις Με την καρδιά μέσα στην ευχαρίστηση από την συμμετοχή αι

ΜΥΘΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ Στις όχθες του χειμάρρου του λόγου η αγάπη εναποθέτει μύθους ιστορίες αφηγήσεις. Μέσα στην ευημερία του μυαλού Η φ ι λ ο μ υ θ ί α αρπάζει την καρδιά την ταχταρίζει την κάνει μια άλλη. Παίρνει το μυαλό και το ταξιδεύει μακριά από τον εαυτό του. Τα ρεύματα της σκέψης το παρασέρνουν και προσφέρουν ευχαρίστηση στην ψυχή και την καρδιά Θεραπεύει ( εάν η θέληση ξυπνήσει) τον αδαή που κοιμάται στην μιζέρια και την δυστυχία του. Αφηγήματα που

Π Ο Μ Φ Ο Λ Υ Γ Ε Σ ( σε παράφραση) Σε μια περιπλάνηση αφηρημάδας με το μυαλό σε απραξία ο δρόμος οδήγησε στις ειδήσεις της οθόνης Πολιτικές πομφόλυγες εκτοξεύονται με μεγεθυντική τάση κούφια λόγια με στόχο τον εντυπωσιασμό χωρίς ουσία παροχές με επικάλυψη γενναιοδωρίας για τους αδύναμους μια ξεκάθαρη κυβερνητική ανεπάρκεια και υποκρισία επιεικώς Μετά όρμησαν τα γεγονότα σαν χείμαρρος και γκρέμισαν ένα ένα τα δωμάτια του μυαλού χωρίς να αφήσουν ούτε ένα για κατα

Σε παράφραση η λέξη και σε αλληγορία η γραφή *** *** *** *** Η αυξημένη μακροζωία ευνοεί την παρατεταμένη νεότητα και την πολυσταδιακή ενήλικη ζωή Ευνοούνται άυλα στοιχεία ( σωματική και ψυχική υγεία , δυνατές σχέσεις, ικανότητα προσαρμογής, επανεκπαίδευση) Δημιουργούνται φιλίες με άτομα διαφορετικών ηλικιών που έχουν παρόμοιες επιδιώξεις Οι άνθρωποι πιο ευέλικτοι αποφεύγουν τις δεσμεύσεις που θα περιόριζαν τις επιλογές τους Διατηρούνται νεανικά στοιχεία στην ενή

Υπάρχει πάντα ένα απρόβλεπτο στοιχείο ακόμα και στις προβλέψιμες καταστάσεις Όταν ετοιμάζεται η ζωή να γλιστρήσει στο ασυνείδητο μια τελευταία σκέψη αναδύεται. Το ανεπαίσθητα ανοιχτό δεν είναι κλειστό και αυτό που αποκαλείται τέλος είναι μόνο η αρχή. Τα πάντα έχουν πλούτο και πολυπλοκότητα Ένα πολύπλοκο μυαλό είναι ένας σκοτεινός ωκεανός Υπάρχουν περισσότερα πράγματα στο μυαλό από όσα συνειδητοποιούμε. Ο καθένας είναι ένα μυστήριο ακόμα και για τον ίδιο του τον εαυτό Δεν υπ

Λέξεις χορεύουν στο μυαλό στις αισθήσεις άχρωμες, πολύχρωμες, σκεπτικές , χαρούμενες παρορμητικές λέξεις κόλακες , μοναχικές αλλά και σε συλλογικότητες Σκέψεις που περικλείονται σε μια λέξη και μια λέξη που περικλείει άπειρες σκέψεις Όλα τα συναισθήματα τα κατευθύνουν λέξεις τα ομαδοποιούν η τα διαλύουν. Όλη η ύπαρξή μας λέξεις που την κατευθύνουν, την ανυψώνουν, την καταποντίζουν. Λέξεις στα έσω μας χωρίς διέξοδο μας στερούν την μοναχικότητα και εκτοξεύονται σε εκρήξεις

Η ιστορία σου σε κυνηγάει επίμονα Έχει διπλωθεί μέσα σου Ορισμένες στιγμές μειδιάς άλλες πάλι σε οδηγεί σε μονοπάτια θλίψης γεμάτα σκιές. Να την αποτινάξεις !!! Να σβηστεί!!!!! Να μηδενιστεί!!! Να ξεκινήσεις διάφανη με κρυστάλλινη παρθένα μνήμη Να μαζέψεις τα όνειρα να τα δεις να πραγματοποιούνται χωρίς στεγανά . Αδυνατείς !!!!!!! Η ιστορία σου λαθρεπιβάτισσα σιωπηλή υποχθόνια σε εξουσιάζει τυραννικά Σε καθορίζει Ουρανία Μαρίνογλου 💯

Δύσκολοι καιροί ανερμάτιστοι τα πάντα ακολουθούν μια ξέφρενη πορεία Η κοινωνία αδιάφορη κηδεύει ιδανικά. Κατεστραμμένη η ομορφιά ζωσμένη από χίμαιρες και οι ψυχές αργυρώνητες από φαύλους εαυτούς. Η ντροπή σε κώμα με την αλληλεγγύη σε υπεράνθρωπη προσπάθεια για την ανάνηψη της. Η σαπίλα αναγορεύτηκε σε κανονικότητα Πυροβολήθηκε κατάστηθα η ελπίδα και η απογοήτευση στην εντατική γεμάτη λαβωματιές Σε μια ανημπόρια του πνεύματος η ψυχή έμεινε δίχως χαλινάρι κύλησε και βρέθηκε

Gustav Klimt ζωγραφική Ανταρεύονται οι σκέψεις πάλιωσε το κουράγιο Θέλουν να νοστήσουν Αναμασάνε παλιές πληγές και τον αχρωμάτιστο καμβά το μέλλον Η ανάσα αρωγός στην ίδια συχνότητα με την ακοή συντονίζει την καρδιά στην αγάπη , στην ασχήμια!!! Σ αυτήν βρίσκει ανάπαυση η σκληράδα η απογοήτευση, η θλίψη, η παραίτηση. Η απόλαυση της αργή δίνει δύναμη στην συνέχεια Γνώριμη παλιά οικεία πλέον αγαπητικιά των ονείρων ολότελα δικιά μας συντροφεύει και εκφράζει τις συναισθηματικές φ

Καθισμένοι στο πέτρινο τοίχωμα με την πλάτη στον τοίχο νιώθαμε την νεκρή ανάσα του Το κέντρο της προσοχής η σκηνή Οι νότες ζεστά αγκάλιαζαν τον χώρο Ο πιανίστας με την πλάτη γυρισμένη στους θεατές χάιδευε τις νότες και άλλοτε τις επέπληττε Μια κιθάρα παραμιλούσε πιο πίσω Καθώς η μουσική με είχε απορροφήσει στράφηκε η προσοχή μου στους στίχους του τραγουδιού. Μια παραπονιάρικη φωνή από το μικρόφωνο μου φάνηκε ότι έπαιζε μόνο για μένα και άρχισα να ζω μέσα σ αυτό . Η φωνή

Φάνηκε να ζωντανεύει κάτι σε κάποιο απόμακρο κομμάτι της μνήμης. Ξυπνάει απότομα Ονειρεύεται το σπίτι των παιδικών του χρόνων Την ομορφιά που το περιτριγυρίζει Αμέσως διαπιστώνει ότι συνεχίζει να κοιμάται Είχε ονειρευτεί ότι ξύπνησε. Βρίσκεται στην γνώριμη γειτονιά της νιότης του μόνο εκεί υπάρχει αληθινή ζωή. Ο θόρυβος του τρένου που περνά τον ξυπνάει για δεύτερη φορά με έναν αναίτιο φόβο Προσπαθεί να διατηρήσει τις αισθήσεις του και διαπιστώνει για ακόμα μία φορά πως είχε α

(ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΧΩΡΙΣ ΕΙΡΜΟ) Η ζωή σαν κυματιστή οπτασία χτυπάει βίαια το πρόσωπο Το φως γίνεται σκοτάδι Τα όνειρα παίζουν και ο εφιάλτης γιγαντώνεται μέσα στον πανικό και την ζάλη. Οι στρατιές της νύχτας πληθαίνουν Ένας ποταμός από λέξεις ζώνουν από παντού Το όνειρο ενθαρρύνεται στην αυτοχειρία Θα βυθιστεί στο χάος ένας θάνατος αργός λυτρωτικός Ο τρόμος θεόρατος απειλεί ότι η νύχτα θα πλησιάσει τον στόχο που ξαστόχησε η μέρα. Και ποιος είναι ο στόχος; Κοιμισμένη η σκ

Η παραίτηση έχει εγκατασταθεί αυθαίρετα στην άτρωτη γωνιά του μυαλού. Την τροφοδοτούν, με σαδιστική ευχαρίστηση, οι κάθε είδους πληροφοριοδότες. Με ντροπιάζει το παρελθόν που δωροδόκησε την ζωή για έλεος. Οι ενοχές απέκτησαν φωνή και επιβάλλουν δράση. Με αγωνιστικά αισθήματα σε έξαρση πορεύομαι κάθε πρωτομαγιά, στην μνήμη ενάντια στην λήθη. Πανό συνθήματα παλμός, γιορτάζει ο αγώνας. το Σικάγο ορόσημο. Ένας αρμός γιγαντωμένος, λιποτάκτες του ονείρου με ορμή διεκδικούν ένα κ

Η οθόνη του παράθυρου σκοτεινή αντικριστά η φωτιά της μνήμης φωτίζει θύμισες από τους πόνους της καρδιάς. Η άγρια μουσική της πραγματικότητας κομματιάζει την πλάνη της ελπίδας και τα δίχτυα του μυαλού μπλέκονται σε μια παγίδα στον πάτο στο κατακάθι του πόνου της Κάθε βράδυ σιγά σιγά υψώνει τοίχο για να τον γκρεμίσει το πρωί και να βγει ανοιχτή στον κίνδυνο να κατέβει ως την αγάπη. Που πήγε δεν θυμάται Μόνο ότι ο πόνος της Δεν βρήκε ανταπόκριση Δεν βρήκε θαλπωρή Paul Cezanne 1

Κατέβηκα βαθιά Ακούμπησα αδιέξοδο και έμεινα εκεί να προσπαθώ να βολευτώ στον κλειστό κύκλο του θυμού μου. Ξανά η ζωή με τράβηξε γαντζώθηκα κι εγώ επάνω της Με δύναμη με έσπρωξε Να σταθώ όρθια Να μυρίσω την γύρω ζωντάνια Να αναλογιστώ την δύναμη των στιγμών Να μαγευτώ από την ευωδιά της ζωής Να αφήσω το φως να τρυπώσει σε όλες τις γωνιές του μυαλού Να σβήσει τα σκοτάδια Να σβήσει τις πράξεις που πονάνε Σήκωσα το κεφάλι ο ήλιος φιλικός μου χαμογέλασε και ξάπλωσε στην καρδιά μ

Μαrc Chagall Σε μια απόλυτα ευτυχισμένη στιγμή η ζωή τελειώνει αισθάνεσαι τόσο πλήρης! Δεν πεθαίνεις αλλά δεν επιστρέφεις ποτέ από εκεί. Μεγαλώνεις ζεις αλλά είσαι πάντα εκεί. Είναι ένα μέρος, μια εποχή, ένας ερωτικός ενθουσιασμός, ένα τραγούδι που αγαπάς με πάθος και κάθε φορά που το ακούς θα ήθελες να πεθάνεις. Σκοτώνουν τα τραγούδια; Εσύ το ξέρεις. Έζησες την ομορφιά και αρκεί. Το πάθος είναι αυτό που οδηγεί την ζωή κάπου. Όλες τις στιγμές που νιώθουμε απόλυτη ευτυχία ε

Το θέμα είναι ( η απόσπαση προσοχής με ομότεχνο την αφηρημάδα) Μεγάλη προσπάθεια για συγκέντρωση για να αποδειχθεί το ανυπόστατο του θέματος. Η προσπάθεια μεγάλη αλλά το αποτέλεσμα μηδαμινό Το μυαλό περί άλλων τυρβάζει Την πρώτη απόσπαση πετυχαίνει το μυρμήγκι Κορδωτό και φορτωμένο παρελαύνει με διφορούμενη κατεύθυνση Την δεύτερη ο ουρανός που πότε υποδέχεται τον ήλιο και πότε του κλείνει την πόρτα Μια ιδέα σφηνώνεται. Να χαρτογραφηθεί ο ουρανός. Αυτό όμως δυσκολεύει λόγω