Λέξεις χορεύουν στο μυαλό στις αισθήσεις άχρωμες, πολύχρωμες, σκεπτικές , χαρούμενες παρορμητικές λέξεις κόλακες , μοναχικές αλλά και σε συλλογικότητες Σκέψεις που περικλείονται σε μια λέξη και μια λέξη που περικλείει άπειρες σκέψεις Όλα τα συναισθήματα τα κατευθύνουν λέξεις τα ομαδοποιούν η τα διαλύουν. Όλη η ύπαρξή μας λέξεις που την κατευθύνουν, την ανυψώνουν, την καταποντίζουν. Λέξεις στα έσω μας χωρίς διέξοδο μας στερούν την μοναχικότητα και εκτοξεύονται σε εκρήξεις

Η ιστορία σου σε κυνηγάει επίμονα Έχει διπλωθεί μέσα σου Ορισμένες στιγμές μειδιάς άλλες πάλι σε οδηγεί σε μονοπάτια θλίψης γεμάτα σκιές. Να την αποτινάξεις !!! Να σβηστεί!!!!! Να μηδενιστεί!!! Να ξεκινήσεις διάφανη με κρυστάλλινη παρθένα μνήμη Να μαζέψεις τα όνειρα να τα δεις να πραγματοποιούνται χωρίς στεγανά . Αδυνατείς !!!!!!! Η ιστορία σου λαθρεπιβάτισσα σιωπηλή υποχθόνια σε εξουσιάζει τυραννικά Σε καθορίζει Ουρανία Μαρίνογλου 💯

Δύσκολοι καιροί ανερμάτιστοι τα πάντα ακολουθούν μια ξέφρενη πορεία Η κοινωνία αδιάφορη κηδεύει ιδανικά. Κατεστραμμένη η ομορφιά ζωσμένη από χίμαιρες και οι ψυχές αργυρώνητες από φαύλους εαυτούς. Η ντροπή σε κώμα με την αλληλεγγύη σε υπεράνθρωπη προσπάθεια για την ανάνηψη της. Η σαπίλα αναγορεύτηκε σε κανονικότητα Πυροβολήθηκε κατάστηθα η ελπίδα και η απογοήτευση στην εντατική γεμάτη λαβωματιές Σε μια ανημπόρια του πνεύματος η ψυχή έμεινε δίχως χαλινάρι κύλησε και βρέθηκε

Gustav Klimt ζωγραφική Ανταρεύονται οι σκέψεις πάλιωσε το κουράγιο Θέλουν να νοστήσουν Αναμασάνε παλιές πληγές και τον αχρωμάτιστο καμβά το μέλλον Η ανάσα αρωγός στην ίδια συχνότητα με την ακοή συντονίζει την καρδιά στην αγάπη , στην ασχήμια!!! Σ αυτήν βρίσκει ανάπαυση η σκληράδα η απογοήτευση, η θλίψη, η παραίτηση. Η απόλαυση της αργή δίνει δύναμη στην συνέχεια Γνώριμη παλιά οικεία πλέον αγαπητικιά των ονείρων ολότελα δικιά μας συντροφεύει και εκφράζει τις συναισθηματικές φ

Καθισμένοι στο πέτρινο τοίχωμα με την πλάτη στον τοίχο νιώθαμε την νεκρή ανάσα του Το κέντρο της προσοχής η σκηνή Οι νότες ζεστά αγκάλιαζαν τον χώρο Ο πιανίστας με την πλάτη γυρισμένη στους θεατές χάιδευε τις νότες και άλλοτε τις επέπληττε Μια κιθάρα παραμιλούσε πιο πίσω Καθώς η μουσική με είχε απορροφήσει στράφηκε η προσοχή μου στους στίχους του τραγουδιού. Μια παραπονιάρικη φωνή από το μικρόφωνο μου φάνηκε ότι έπαιζε μόνο για μένα και άρχισα να ζω μέσα σ αυτό . Η φωνή

Φάνηκε να ζωντανεύει κάτι σε κάποιο απόμακρο κομμάτι της μνήμης. Ξυπνάει απότομα Ονειρεύεται το σπίτι των παιδικών του χρόνων Την ομορφιά που το περιτριγυρίζει Αμέσως διαπιστώνει ότι συνεχίζει να κοιμάται Είχε ονειρευτεί ότι ξύπνησε. Βρίσκεται στην γνώριμη γειτονιά της νιότης του μόνο εκεί υπάρχει αληθινή ζωή. Ο θόρυβος του τρένου που περνά τον ξυπνάει για δεύτερη φορά με έναν αναίτιο φόβο Προσπαθεί να διατηρήσει τις αισθήσεις του και διαπιστώνει για ακόμα μία φορά πως είχε α

(ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΧΩΡΙΣ ΕΙΡΜΟ) Η ζωή σαν κυματιστή οπτασία χτυπάει βίαια το πρόσωπο Το φως γίνεται σκοτάδι Τα όνειρα παίζουν και ο εφιάλτης γιγαντώνεται μέσα στον πανικό και την ζάλη. Οι στρατιές της νύχτας πληθαίνουν Ένας ποταμός από λέξεις ζώνουν από παντού Το όνειρο ενθαρρύνεται στην αυτοχειρία Θα βυθιστεί στο χάος ένας θάνατος αργός λυτρωτικός Ο τρόμος θεόρατος απειλεί ότι η νύχτα θα πλησιάσει τον στόχο που ξαστόχησε η μέρα. Και ποιος είναι ο στόχος; Κοιμισμένη η σκ

Η παραίτηση έχει εγκατασταθεί αυθαίρετα στην άτρωτη γωνιά του μυαλού. Την τροφοδοτούν, με σαδιστική ευχαρίστηση, οι κάθε είδους πληροφοριοδότες. Με ντροπιάζει το παρελθόν που δωροδόκησε την ζωή για έλεος. Οι ενοχές απέκτησαν φωνή και επιβάλλουν δράση. Με αγωνιστικά αισθήματα σε έξαρση πορεύομαι κάθε πρωτομαγιά, στην μνήμη ενάντια στην λήθη. Πανό συνθήματα παλμός, γιορτάζει ο αγώνας. το Σικάγο ορόσημο. Ένας αρμός γιγαντωμένος, λιποτάκτες του ονείρου με ορμή διεκδικούν ένα κ

Η οθόνη του παράθυρου σκοτεινή αντικριστά η φωτιά της μνήμης φωτίζει θύμισες από τους πόνους της καρδιάς. Η άγρια μουσική της πραγματικότητας κομματιάζει την πλάνη της ελπίδας και τα δίχτυα του μυαλού μπλέκονται σε μια παγίδα στον πάτο στο κατακάθι του πόνου της Κάθε βράδυ σιγά σιγά υψώνει τοίχο για να τον γκρεμίσει το πρωί και να βγει ανοιχτή στον κίνδυνο να κατέβει ως την αγάπη. Που πήγε δεν θυμάται Μόνο ότι ο πόνος της Δεν βρήκε ανταπόκριση Δεν βρήκε θαλπωρή Paul Cezanne 1

Κατέβηκα βαθιά Ακούμπησα αδιέξοδο και έμεινα εκεί να προσπαθώ να βολευτώ στον κλειστό κύκλο του θυμού μου. Ξανά η ζωή με τράβηξε γαντζώθηκα κι εγώ επάνω της Με δύναμη με έσπρωξε Να σταθώ όρθια Να μυρίσω την γύρω ζωντάνια Να αναλογιστώ την δύναμη των στιγμών Να μαγευτώ από την ευωδιά της ζωής Να αφήσω το φως να τρυπώσει σε όλες τις γωνιές του μυαλού Να σβήσει τα σκοτάδια Να σβήσει τις πράξεις που πονάνε Σήκωσα το κεφάλι ο ήλιος φιλικός μου χαμογέλασε και ξάπλωσε στην καρδιά μ

Μαrc Chagall Σε μια απόλυτα ευτυχισμένη στιγμή η ζωή τελειώνει αισθάνεσαι τόσο πλήρης! Δεν πεθαίνεις αλλά δεν επιστρέφεις ποτέ από εκεί. Μεγαλώνεις ζεις αλλά είσαι πάντα εκεί. Είναι ένα μέρος, μια εποχή, ένας ερωτικός ενθουσιασμός, ένα τραγούδι που αγαπάς με πάθος και κάθε φορά που το ακούς θα ήθελες να πεθάνεις. Σκοτώνουν τα τραγούδια; Εσύ το ξέρεις. Έζησες την ομορφιά και αρκεί. Το πάθος είναι αυτό που οδηγεί την ζωή κάπου. Όλες τις στιγμές που νιώθουμε απόλυτη ευτυχία ε

Το θέμα είναι ( η απόσπαση προσοχής με ομότεχνο την αφηρημάδα) Μεγάλη προσπάθεια για συγκέντρωση για να αποδειχθεί το ανυπόστατο του θέματος. Η προσπάθεια μεγάλη αλλά το αποτέλεσμα μηδαμινό Το μυαλό περί άλλων τυρβάζει Την πρώτη απόσπαση πετυχαίνει το μυρμήγκι Κορδωτό και φορτωμένο παρελαύνει με διφορούμενη κατεύθυνση Την δεύτερη ο ουρανός που πότε υποδέχεται τον ήλιο και πότε του κλείνει την πόρτα Μια ιδέα σφηνώνεται. Να χαρτογραφηθεί ο ουρανός. Αυτό όμως δυσκολεύει λόγω

Για την ακριβοθώρητη υπεροπτική σνομπ ειρήνη που αγνοεί όλες τις προσκλήσεις και ακυρώνει τα ταξίδια της. Για την προσμονή που αδημονεί σε κάθε σταθμό να συναντήσει την ειρήνη για να την γνωρίσει και να συστηθεί ως μεγάλη θαυμάστρια της. Για την ελπίδα που πάντα αισιοδοξεί και ελπίζει και για μας που προσκαλούμε συνέχεια χωρίς εγωισμό ( για τις συνεχόμενες αρνήσεις), τις ειρηνικές ειδήσεις να φωτιστούν οι σκοτεινές μέρες μας σαν νύχτα. Ο.Μ ΑΝΑΒΟΛΗ Η’ ΑΚΥΡΩΣΗ? Η ελπίδα ριζωμέν

Απροσδόκητες εισβολές ομορφιάς διαχέονται από το σταυροδρόμι καλλονή ντυμένο σε στιλιστικές επιλογές της φύσης Η όσφρηση μαγεμένη ψάχνει την προέλευση και την εντοπίζει στην διασταύρωση Λήμνου και Σωκράτους. Οι αμυγδαλιές ντυμένες στα ροζ και στα άσπρα επεξεργάζονται αρώματα ανόθευτα σε προσφορά εν είδη δώρου. Ο αέρας χαϊδεύει με τρυφερότητα τα πέταλα που ανατριχιάζουν σαγηνευμένος με την εμφάνιση της απόλαυσης Η φύση δείχνει την ισχύ της χωρίς έπαρση Όλη η ενέργεια μπλ

ΑΠΟ ΤΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΣΤΟ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΟ Στην Αρχή τα πάντα φαίνονται πρωτότυπα και συναρπαστικά Ώσπου ανακαλύπτεις σιγά σιγά πως αυτό που κάποτε πίστευες ότι ήταν κάτι ξεχωριστό δεν είναι παρά μια μετριότητα. Μια εθελοτυφλία σου που παραμερίστηκε και εξιδανίκευσε τα χαρακτηριστικά ενός συνηθισμένου ατόμου και βαρετού. Μια εσωτερική εξέγερση που εκκολάπτεται εκτοξεύεται με κρότο και εξωτερικεύεται με χρόνια ένταση. Μακρόσυρτη σιωπή που τρυπώνει ανάμεσα βοηθάει να παρθεί η

ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ Γέννηση, παιδί ,εφηβεία . Η παιδική ηλικία αγγίζει την πραγματική ζωή ζει με συνειδητότητα όλες τις ώρες. Οι ώρες μεγάλες γεμάτες δεν τις αποσπούν οι αναμνήσεις δεν βαραίνουν προβληματισμοί για το μέλλον. Έχουν προσήλωση στην προσπάθεια Η πιο μεγάλη χρονική διάρκεια ζωής σε αίσθηση είναι η εφηβεία Στροφή στον εαυτό Αντίδραση, προβληματισμοί Ανικανοποίητη ζωή, πολλές άσκοπες ώρες, αδιαφορία, επίθεση, μακραίνει ο χρόνος και περνάει αργά μέχρι την ώρα της ανεξα

Ο τοίχος ζωγραφισμένος από ελεύθερο καλλιτέχνη με πυκνό δάσος διέγειρε την φαντασία Ταξίδευε την σκέψη σε ζούγκλες σε πυκνόφυτα νησιά τροπικά με περιηγήσεις αισθήσεων και πεζοπορίες ονείρων. Όταν στιγμές η πραγματικότητα ύψωνε τοίχο στην φαντασία η χαρά μετατοπίζονταν για το επόμενο πρωί να ανοίξει το παράθυρο να ξεκινήσει το ταξίδι. Ένα πρωί όραση και σκέψη αγκαλιασμένες εκδήλωσαν αυτοκτονικές τάσεις Ο τοίχος η χαρά και η μαγεία εξαφανίστηκαν Ο άνθρωπος δημιουργεί

Ένα λεπτό είναι η ευτυχία και αν χαθεί το κάλεσμα της έχει ακυρωθεί Η σκέψη την δικαιολογεί ίσως η θλίψη, η μετατόπιση για άλλη ώρα, ο προγραμματισμός το πέταγμα από το γήινο το ξύπνιο όνειρο, το ταξίδι μέσα από το βιβλίο το όργιο της φαντασίας και το λεπτό γέρασε Κουράστηκε η υπομονή Βαρέθηκε η προσμονή Η επιμονή όμως αντέχει. με τα χρόνια γίνεται εμμονή και αυτοσκοπός Το πνεύμα σε κίνηση Η όραση συγκροτείται Η παρατήρηση σκανάρει Το μυαλό αναλαμβάνει την περιφρούρηση της

Γελάει με σκέψεις ασύνδετες Ενθουσιάζεται στο συναίσθημα Θυμώνει με αυτά που σκέφτεται Τραγουδάει δυνατά έστω και παράφωνα Αδιαφορεί για την γνώμη των άλλων Δεν το επηρεάζει ο χρόνος ο χώρος το περιβάλλον Κάνει παράτολμες σκέψεις που τις θεωρεί εφικτές στην υλοποίηση . Αγαπάει με όλη του την δύναμη χωρίς να το πολυσκέφτεται Γρήγορα ξεχνάει ότι το θυμώνει Κακία να κρατήσει για πιο λόγο? Θέλει να ζήσει να παίξει να δημιουργήσει Γιατί να παρεξηγηθεί ? Είναι παιδί με αμφί

🍁🍁🍁🍁 Τολμάει !!!!!!!!! Υπερβαίνει τα όρια της με τον φόβο ανεπιθύμητο επισκέπτη και υπό διωγμό Η αφιλοξενία των εφήβων στον φόβο είναι παροιμιώδης Το μονοπάτι φαντάζει σαν τρελή πρόκληση. Χωρίς σκέψη και με ενθουσιασμό ακολουθεί την παρόρμηση της στιγμής. Ο κίνδυνος είναι άγνωστος και εκτός λεξιλογίου Η αυτοπεποίθηση για τις δυνατότητες της ξεχειλίζει. Το τόλμημα φαντάζει εφικτό στο εφηβικό μυαλό όπου η λογική είναι περιθώριο.🌿🌿 Με όλες τις αισθήσεις σε σχέση αλληλοβοήθ