top of page

Αξιοπρέπεια...


Ανατέλλει μια ψυχή στον αχανή ορίζοντα 

Ξυπνώντας τα ηλιογέννητα κύτταρα της ζωής σου.

Ίσιωσε τα στραβά φτερά του ελεύθερου σταυραετού. 

Ουρανίζει κάτω απ' τη χρυσή εμβέλεια της αυγής σου! 

Πάταξε τους αθέμιτους βλαστούς της πονηρής ιδιοτέλειας

Ρίπτοντας τις νοσηρές τους ρίζες πέρ' από τ'απόκοσμα σοκάκια. 

Ένα μιράκολο γεννιέται στον ακλόνητο βράχο της σωφροσύνης. 

Παλίρροια αν σηκωθεί, μη λιποψυχήσεις, βάστα γερά στα πόδια σου. 

Ένα μιράκολο ο παλμός της ζωής στην παλάμη της ζωής σου, αρκίσου... 

Ιλιάδες και Οδύσσειες μ'εσέ αρμενίζουν, όρτσα τα πανιά κόντρα στο Βοριά. 

"Άξιον εστί"να κολυμπάς σε ποντισμένο ναρκοπέδιο με ίαμα λεβεντιάς!



©ΑΝΑSTASIA NEROLI RAMPINO27/4/26 💯

Comments


bottom of page