Αναμονή ♥️

Χτυπούσε την πόρτα.

Ήτανε καλοκαίρι,

μα αυτός φώναζε: «Κρυώνω!».

Κρατούσε το πουκάμισό του

ψάχνοντας το κορμί της να ζεσταθεί.

Γονάτισε,

σαν έμβρυο τυλίχθηκε στο γυμνό του κορμί.

Τίποτα δεν περίμενε.

Σηκώθηκε

και ζωγράφισε με τα δάκρυά του τη μορφή της.

Μετά δε δάκρυσε άλλο,

μην τυχόν και σβηστεί.

Τον σκότωνε αυτή η αναμονή...

Ήταν ποιητής.

Πέθανε πριν την αγγίξει.

ΣΩΤΗΡΟΎΛΑ ΧΑΝΤΖΗΚΩΣΤΑΝΤΉ ΤΖΙΑΜΠΟΥΡΉ 🧡