Ανάφη

Δαντελένια ομορφιά

των Κυκλάδων Ανάφη

του αιγαίου ζωγραφιά

της καρδιάς χρυσάφι!

..Που η ματιά να σταματήσει,στο απέραντο γαλάζιο!

Σεμνά να σκύψεις να φιλήσειτην εικόνα στο εξωκλήσι,

Και το τραχύ χώμα που μυρίζει φασκόμηλο και θυμάρι!

Εκεί που ο αέρας με ορμή σε αγκαλιάζει,

σε ξαφνιάζει,σε μαγεύει,

Εκεί που ο ήλιος από το πρωί παίζειμε τα σύννεφα, με τις βουνοκορφές..

Και χρυσοκεντάει τις αμμουδιές,

την θάλασσα!

Και κάθε σπιθαμή Αναφιώτικη γη!

Και στο πέρασμα του ήλιου ,πυρωμένες οι καλαμιές λικνίζοντας σε δροσίζουν!

Μα ίσκιο ζητάς,σε μόναχο βράχο..λι.

Η σε κάποια ρίζα ελιάς!

ο ιδρώτας στο μέτωπό σου στάζει!

Όμως λες δεν πειράζει!

Όλα αξίζουν ως την τελευταία ματιά!!!

Μια σταγόνα νερό ζητούν

τα στεγνά σου χείλια,

Μα που να το βρεις;

Σου φτάνει ας είναι

απο άγκουρα ακόμα

σταφύλια.

Νίκη Σιγάλα