Ανάσταση ψυχής 🪽

Η Ανάσταση δεν είναι απλώς μια συνηθισμένη στιγμή.

Είναι το συναίσθημα για την ελπίδα και την αναγέννηση. 

Είναι η νύχτα που κρατάμε  την ανάσα μας  μέχρι να ακουστεί το «Χριστός Ανέστη» και να φωτιστούν τα πρόσωπα μας  με το πιο λαμπερό ανθρώπινο χαμόγελο.

Το  Πάσχα κουβαλά κάτι ακόμη βαθύτερο. 

Μνήμες,υπέροχες αναμνήσεις,από εκείνο το φρεσκοψημένο τσουρέκι της γιαγιάς,τα κόκκινα δάκτυλα από την βαφή των αυγών,και τα λαχταριστά κουλουράκια, αυτά που μοσχοβολούν κι τρέχουν τα παιδιά κρυφά να βάλουν ένα στη τσέπη.

Είναι οι ήχοι της  καμπάνας που ζωντανεύουν μέσα μας ακόμη κι αν τους ακούμε από μια μικρή λευκή εκκλησία.

Είναι η ανάγκη να κρατήσουμε ζωντανό αυτό που μας ενώνει.

Μέσα στον παλμό μιας πόλης,ενός μικρού χωριού, που δεν κοιμάται ποτέ, η Ανάσταση έρχεται σαν μια ήσυχη υπενθύμιση: ότι το φως δεν θορυβεί.  

Ανάβει από κερί σε κερί, από καρδιά σε καρδιά, και γίνεται χαμόγελο και "Χριστός Ανέστη".

Το Πάσχα μας καλεί να σταθούμε για λίγο. 

Να θυμηθούμε τι αξίζει.

Να συγχωρέσουμε, να ελπίσουμε, να αγαπήσουμε.

Και ίσως, μέσα σε αυτή τη μικρή φλόγα που κρατάμε στα χέρια μας, να δούμε όχι μόνο το φως της Ανάστασης, αλλά και το δικό μας.

Έχουμε ανάγκη την περισυλλογή.

Με υγεία, δύναμη και φως σε κάθε ελληνική καρδιά, όπου κι αν χτυπά.

Και κάπου εκεί, ανάμεσα στο φως του κεριού και στις σιωπηλές ευχές που δεν λέγονται δυνατά, θυμάμαι πως η Ανάσταση δεν συμβαίνει μόνο γύρω μας,  αλλά και μέσα μας.

Σε κάθε μικρή αρχή, σε κάθε συγχώρεση που βρίσκει τον δρόμο της, σε κάθε στιγμή που επιλέγουμε το καλό,αντί το κακό.

Γιατί, όσο μακριά κι αν βρεθούμε, όσο κι αν αλλάζουν οι τόποι και οι συνθήκες, υπάρχει κάτι που μένει άσβεστο:

η ανάγκη να ανήκουμε, να νιώθουμε, να ελπίζουμε.

Καλή Ανάσταση Καλό Πάσχα 🪽