Ήλιε του δικαίου

Για θώρησε τη μαύρη συννεφιά.

Ειν'τότε που πεισμώνουν 

τα φτερά του ηλίου μέσα σου.

-Δε μπορεί.. 

Θα ξαναλάμψεις

στο φως του δικαίου.

Τα ηλιόδωρα θρέμματά σου 

θ'ανατείλουν ξανά πάνω στη γη

της αδελφοσύνης. 

-Δε μπορεί.. 

Θα ξαναλαμψεις... 

Γιατί εσύ έτσι απλά μιλάς 

χωρίς στόμφο 

στα στεγανά της ψυχής

του" ηλιάτορα ." 

Μακάρι ανασκουμπώνεις συνάμα 

τις μανσέτες του καημού σου

για να ξεθαρρέψει από την κουμπότρυπα της ζωής

η αμελητέα αχτίδα

και λαμπερό καρτέρι σου. 

Κι επιτείνεις την αναμονή

θωρώντας νοερά

τις σκούρες φορεσιές της γης

μετουσιωμένες σε ηλιόχρυσους χιτώνες στους παλμούς του δικαίου. 

. 

. 

. 

. 

Πέρα από τους σωρείτες 

του ρεαλιστικου θόλου 

δε βλάπτει, που και που, ν'αναπολείς 

με το σουρεαλιστικό πνεύμα 

του ηλιόδωρου αλχημιστή 

εκείνες τις ελπιδοφόρες αλήθειες

του ηλίου του δικαίου. 

ΑNASTASIA NEROLI RAMPINO 

       10/23—1/26( rev.)