Έχω του λιονταριού ψυχή...
- ΕΛΕΝΗ ΛΟΥΚΑΡΗ-ΚΑΛΑΪΤΣΙΔΟΥ
- 2 days ago
- 2 min read
Καλό βράδυ και όμορφο ξημέρωμα φίλες και φίλοι μου αγαπημένοι.
🏵️Ένα αφιέρωμα στα λιοντάρια του Facebook 🏵️
Αύριο κλείνει ο αστρολογικός κύκλος του αστερισμού του Λέοντα
κι έχω διαπιστώσει ότι οι περισσότεροι φίλοι και φίλες μου είναι λέοντες και λιονταρίνες .
Επίσης έχω διαπιστώσει ότι τα λιοντάρια όπου βρεθούν, δεν χρειάζονται λόγια πολλά.
Αναγνωρίζουν τη φιλία στο βλέμμα,
την αγάπη στην καρδιά
και τη φλόγα στη ψυχή τους.
Δεν ανταγωνίζονται·
δεν ζητούν να αποδείξουν τη δύναμη.
Γιατί η αληθινή δύναμη είναι να δίνεσαι
χωρίς φόβο, να στέκεσαι πλάι στον άλλον
σαν μάνα και σαν αδελφός.
Κι έτσι, εκεί που ο κόσμος
βλέπει αγριότητα,
εκεί γεννιέται η πιο βαθιά φιλία
και παντοτινή αγάπη
Μα η φιλία των λιονταριών
δεν είναι για όλους ορατή.
Μόνο όποιος κοιτά πέρα από τα δόντια,
πέρα από τη βρυχηθμό,
μπορεί να δει την αλήθεια:
πως ακόμα και η δύναμη
ποθεί τη συντροφιά.
🏵️Τα δύο λιοντάρια 🏵️
Κάποτε, σε μια απέραντη σαβάνα, ζούσαν δύο λιοντάρια.
Το ένα ήταν βασιλιάς του βορρά, δυνατό και περήφανο.
Το άλλο περιπλανιόταν στον νότο, ελεύθερο και αδάμαστο.
Μια μέρα οι δρόμοι τους συναντήθηκαν κοντά σε μια όαση.
Τα γύρω ζώα τρόμαξαν· περίμεναν μάχη, γιατί έτσι είχαν μάθει:
"Δύο λιοντάρια δεν μπορούν να συνυπάρξουν."
Μα όταν τα δύο θηρία κοίταξαν το ένα το άλλο,
δεν είδαν εχθρό∙
είδαν τον εαυτό τους σε διαφορετικό καθρέφτη.
Το βλέμμα τους έσμιξε,
και μέσα του αναγνώρισαν αλήθεια,
κουράγιο και μοναξιά.
Κι εκεί που όλοι περίμεναν πόλεμο,
γεννήθηκε φιλία αληθινή κι αγάπη παντοτινή
Μια φιλία που έμαθε στη σαβάνα
ότι η πραγματική δύναμη
δεν βρίσκεται στη νίκη,
αλλά στη συντροφιά.
Οι ισχυρές ψυχές δεν έχουν ανάγκη να συγκρουστούν για να αποδείξουν
τη δύναμή τους.
Η αληθινή τους φύση φαίνεται
όταν επιλέγουν τη φιλία, την αγάπη
αντί για τη μάχη.
🏵️Έχω Λιονταριού ψυχή 🏵️ άλλη μια δημιουργία μου που μπορείτε να το ακούσετε και στο YouTube
αφιερωμένο σε όλα τα λιονταράκια και σε αυτούς που έχουν λιονταριού ψυχή
❤️Έχω λιονταριού ψυχή ❤️
Περπάτησα φωτιές,
Κιι όμως δεν κάηκα
Σε ουρα-νους κι οι ανέμους
ποτέ δεν χάθηκα
Στην αλυσίδα της ζωής,
Τα νύχια μου πονάνε
Οι πόνοι και οι καημοί
Ποτέ δεν με λυγανε
Έχω Λιονταριού ψυχή,
δεν σκύβω το κεφάλι
Ό,τι αγαπώ, το φυλάω
σαν αίμα και αγκάλη
Στης μοίρας το χορό,
στέκω και πολεμάω
Κι αν πέσω μια στιγμή,
απ' τήν αρχή ξεκινάω
Και γράφω τη ζωη ξανά,
στο φως το μεσημέρι
Στα βή-μα-τά μου γη,
κι ουρανός κλαίει
Μα η καρδιά μου δεν φοβάται ,
κι ας τρέμει το κορμί μου
την πιο βαθιά πληγή,
την κάνω δύναμή μου
Έχω Λιονταριού ψυχή,
δεν σκύβω το κεφάλι
Ό,τι αγαπώ, το φυλάω
σαν αίμα και αγκάλη
Στης μοίρας το χορό,
στέκω και πολεμάω
Κι αν πέσω μια στιγμή,
απ' τήν αρχή ξεκινάω
Κι αν η νύχτα μαύρη
φέρει τον χειμώνα
Θα γί-νω πάλι ήλιος
για να ζεστάνω το σώμα
Γιατί η ψυχή μου πάντα
αν φωτιά θα μένει
Κι όποιος με δει, θα ξέρει
πως τίποτα δεν με πεθαίνει
Έχω Λιονταριού ψυχή,
δεν σκύβω το κεφάλι
Στον άνεμο μιλάω,
και μου μιλά με αγάπη
Στης μοίρας το χορό,
στέκω και πολεμάω
Κι όσοι με πόνεσαν
όλους τους συγχωράω !
© Ελένη Λούκαρη - Καλαϊτσίδου
Comments