Άσπρος τοίχος

Η θέα από το δωμάτιό μου
δεν είναι παρά του απέναντι σπιτιού
ο τεράστιος άσπρος τοίχος.
Τίποτα άλλο.
Μα τις κενές, βαρετές μέρες
γίνεται, με τη φαντασία μου, καμβάς
και ζωγραφίζω πάνω του
θάλασσες, δάση και λουλούδια.
Άλλοτε πάλι αυτός ο λευκός τοίχος
γεμίζει σαν σε κενές σελίδες
με ιστορίες ανθρώπων που δε γνώρισα ποτέ
αφηγώντας τις περιπέτειες της ζωής τους.
Και συμπάσχω τόσο πολύ μαζί τους
που προσπαθώ να τους δώσω
ό,τι τους στέρησε η ζωή:
Αγάπη, ελπίδα, ευτυχία.
Ό,τι έλειψε στον καθένα.
Έστω για λίγο.
Σαν μια δεύτερη ευκαιρία
Νίκη Μαντζαβίνου 🌹





Comments