Άνθρωπε φτάνει...

Το άτι καλπάζει στα βουνά ελεύθερο,

ευτυχία, δόξα, τύχη που αναπνέει

καθαρότητα.

Μάτια υγρά από συγκίνηση...

Δεν ξέρει τη μοίρα του.

Ούτε φαντάζεται πως σαν γεράσει,

κι η σφαίρα το πονέσει

το δάκρυ θα κυλήσει στο περήφανο μέτωπό του.

Ανθρώπου έργο αυτό.

Μια πράξη πόνου.

Απόλαυσε την πολύτιμη ύπαρξή σου...

μα πια, αφήνεσαι στη μοίρα σου.

Τα πέταλά σου δεν ηχούν ξανά.

Η χαίτη σου, η περηφάνια σου.

Κι εσύ άνθρωπε, έχεις με τη σειρά σου την ίδια μοίρα.

Το άτι, αυτό το ξέρει.

Κλείνει τα μάτια σιωπηλό.

Εύα Αλιβιζάτου 🌹