Broken 🪽

Αγαπώ τα συμβεβλημένα

δέντρα•

Εκείνα που την άνοιξη

ανθίζουν άτακτα,

με τα κλαριά τους ακόμη

υγρά

από κάποιον εραστή

τους.

Εκείνα που βρίσκονται

παράνομα με το φθινόπωρο.

Αγαπώ την επιούσια άνοιξη,

όχι πάντα·

κάποιες φορές μόνο,

τις θλιμμένες Κυριακές,

εκεί κοντά στο μεσημέρι,

όταν περνούν αεροπλάνα

άγνωστης προέλευσης

και σου θυμίζουν νευρικά

πως υπάρχει ακόμη

ουρανός.

Αγαπώ κι εσένα

συμβεβλημένη του

έρωτος,

να τέμνεσαι διαρκώς από

μιαν άνοιξη

που δεν σε δικαιώνει·

με τα κλαριά σου υγρά,

να προσμένεις - κι ας

σωπαίνεις -

τον ποιητή του

φθινοπώρου.

Εσένα

που έρχεσαι τις

Κυριακές

και αποκαθιστάς την

πιθανότητα του Θεού,

με τα κίτρινα, τα μελιά

σου φορέματα,

εκθέτοντας στον κόσμο

το απρόσιτο ποθητό·

εκείνο που ανέστησε τον

ποιητή

για να τον σταυρώσει

το φθινόπωρο.

Βασίλης Πασιπουλαρίδης 🪽