Ζωή... 🍁

Άπληστη γη ξεδιψάς με τη βροχή

στα υγρά σου χείλη.

Ξεπλένεις παλιές αγάπες,

αστραπές κρύβεις

στο σεντόνι τ´ουρανού

και καις τα όνειρα 

στην ελπίδα της ζωής.

Κι εσύ ζωή, μην πτοηθείς! 

Να διψάς τον έρωτα

με τη δύναμη της βροχής.

Να λαχταράς να τον πιείς

σαν ξαφνική καταιγίδα.

Να πεινάς την αγάπη 

στη μητρική αγκαλιά της

σαν ιερή σπονδή

να υψώνεται στα ουράνια

φωτεινή ευχή.

Σαν τα ερριμμένα φύλλα του Χινοπώρου

ρίξε χάμω τα μαρτύρια του νου,

στους τριγμούς των φύλλων ν´αναγεννηθείς.

Να πετάς σαν χελιδόνι

στην άνοιξη της ψυχής.

Στο θιάμασμα! 

Ζωή!!!❤️

Όλγα Τρυφωνίδου Ζώγλη 🍁