Τον εαυτό σου δεν μπορείς ν' αποφύγεις...

Μήν τρέχεις...δεν μπορείς να ξεφύγεις...

Κτήμα σου είναι ,ότι μέσα σου κρατάς...

Ν’αντέχεις το βάρος της συνείδησης,

κι αν συνηδητοποιήσεις πώς δεν μπορείς,

παραδέξου και γίνε φίλος του εαυτού σου....

Μίλησε του,ξεχώρισε τα σωστά και τα λάθη του,

πάρε τον μιά ζεστή αγκαλιά και προχώρα μαζί του...

Μαζί θα διαβείτε το ποτάμι,εσύ και ο εαυτός σου...

Σωσίβιο μην περιμένεις...αντάμα θα κολυμπήσετε μέχρι να βρείτε το απάνεμο λιμάνι....

Ποτέ δεν μπορείς να του ξεφύγεις ,

με τα καλά του και τ’ άσχημα του.

Αντάμα σέρνεις τη ζωή,τα βήματα μετράτε,

κι ότι κι αν φέρει ό άνεμος αντάμα προσπερνάτε.

Απ’ τον εαυτό σου δεν μπορείς να ξεφύγεις,

είναι ο πιο δύσκολος κριτής δεν μπορείς ν’ αποφύγεις...

Στα λάθη σου σε προκαλεί να του ζητάς συγνώμη,

κι όσα πιστεύεις είναι όρθά αυτός αλλάζει γνώμη.

Δεν του ξεφεύγεις κι αν το θές και τρέχεις να προλάβεις,

μαζί σου σ’ ακολουθεί και μήνυμα θα λάβεις....

Θα σου ζητήσει διόδια δεν θάχεις να πληρώσεις,

δεν μπορείς ν’ απαλλαχτείς χωρίς να το χρεώσεις.

Απ’ τον εαυτό σου δύσκολα μπορείς να του ξεφύγεις,

σκέψου τα θέλω του αυτού και σκέψου τα δικά σου,

όλα συνταυτίζονται καλά και τ’ άσχημα σου.

Φίλεψε μ’ ένα κρασί να πιεί εις τη υγειά σου,

κάτσε κοντά του μίλησε να νοιώσει τη χαρά σου.

Κι αν το κρασί του ‘ ρθει βαρύ και στο μεθύσι απάνω,

μίλησε του ορθά κοφτά με δυό λόγια παραπάνω.

Γίνε φίλος του πιστός,ελεύθερα να μιλάει,

να κρίνει αμερόληπτα και με δικαιοσύνη,

να οδηγεί τις πράξεις σου πάντα με καλωσύνη.

Οι δυό σας πάντοτε θα είστε μιά παρέα,

εσύ κι ο εαυτός σου μοιραία ή ωραία,

πάντοτε θα σ’ ακολουθεί θα σε κρατεί απ’ το χέρι,

έτοιμος σε όσα θα συμβούν κι ότι η ζωή θα φέρει....

Ένας μονάχα ο χορός ,ίδια τα βήματα νάναι,ο ευατός σου φίλος σου,όλα καλά να πάνε....

Αντρούλλα Θεοκλή Νικηφόρου 🪽