ΨΥΧΕΣ ΑΠΟ ΒΕΛΟΥΔΟ ΜΑΝΑ

Στάσου πλάι μου παιδί μου

να σου δώσω την ευχή μου.

Στ' όνομά σου όσα ελέγχω

σπίτια, κτήματα που έχω.

ΓΙΟΣ

Κάτσε μάνα και στοχάσου,

αδικείς τ' άλλα παιδιά σου.

Ο καθείς με τα καλά του

και τα ελαττώματά του.

ΜΑΝΑ

Όταν είχα τους ανάγκη

μου γυρίσανε την πλάτη.

Εσύ στάθηκες σ' εμένα,

μάτια μου αγαπημένα.

ΓΙΟΣ

Μάνα, ξέχνα όσα γίναν

όσα πέρασαν και φύγαν.

Και αυτά σπλάχνα σου είναι

στα καλά τους μόνο μείνε.

Άκουσε –λοιπόν– κι εμένα:

ο Θωμάς μας είν' στα ξένα.

Η Μαρίτσα δεν αδειάζει

τα κουτσούβελα να μάσει.

Και ο Στέργιος–ποιος δεν ξέρει

πόσο έχει υποφέρει;

Απ' την άλλη, η Χριστίνα

στις σπουδές της στην Αθήνα.

Το Κλαιράκι μοναχό του

κουβαλάει το Σταυρό του.

ΜΑΝΑ

Γιε, βελούδο η ψυχή σου

και το δίκιο στη ζωή σου

είχες μέγιστη αξία·

τούτο σ' όρισε πορεία.

~ Σ.Ζ~✍

Στέλλα Μιχαήλ Ζωγράφου ✨