top of page

Χαμόδεντρο...


Το χώμα λίγο νοτισμένο

τις ρίζες μου δροσίζει

Στον βράχο φύτρωσε

μια ανεμώνη

Αποκαμωμένη, κουρασμένη

άπλωσε τα διψασμένα φύλλα

Ξεράθηκε αναμένοντας

σταγόνες μιας μικρής βροχής

Καψαλισμένο το δεντρί

σκιάζει τον βράχο

Χαμόδεντρο εγώ

Κάποτε θα ψηλώσω

Μα κι’έτσι

με τις ρίζες μου βαθειά

γερά στέκομαι κι’αγναντεύω

Προσμένω τα πουλιά

να τους χαρίσω μια φωλιά

Σαν έρθει πάλι η άνοιξη

θα στολίσω την αυλή μου

Με χρώματα κι’αρώματα

θα περιμένω τις μέλισσες

Πάνω απ’το σώμα μου

την γύρη να τρυγήσουν

Ο ήλιος βασιλιάς

απλώνει τ’αχτιδένια χέρια του

την σκόνη μου φιλά

Κι’εγώ χαμόδεντρο

λυγίζω ταπεινά

Μα κάποτε θα ψηλώσω.!


Μαρία Δασκαλάκη 💕

Comments


bottom of page