"ΧΑΘΗΚΕΣ"

.

Σ’ αποζητώ

στου ορίζοντα τα πλάτη

να σε βρω

και δεν σε φτάνω,

σε γυρεύω απελπισμένα,

κατάμονος στ’

ανεμοβρόχι

κόντρα στον καιρό,

θλιμμένα βράδια,

δειλινά λησμονημένα.

.

Τα πικροκύματα σε πήραν,

δεν είσαι εδώ,

γοργόνα του γιαλού,

ποτέ δεν θα σε ξαναδώ.

.

Δεν είσαι εδώ,

σου στέλνω με τον άνεμο

φιλιά,

δεν είσαι εδώ

και παίρνουν το τραγούδι

τα πουλιά.

.

Καράβι κοσμογυρισμένο

σ’ αραξοβόλια μακρινά,

σ’ άδειο λιμάνι σε

προσμένω,

σαν όνειρο τα δειλινά.

.

Τον άγριο άνεμο

πώς να γλυκάνω

σε υπόστεγα

και πόρτες παγωμένα,

το καταχείμωνο

που δεν σε φτάνω,

τα χνάρια σου

γυρεύω απελπισμένα.

.

Τα πικροκύματα σε πήραν

δεν είσαι εδώ,

γοργόνα του γιαλού,

ποτέ δεν θα σε ξαναδώ.

.

Δεν είσαι εδώ,

σου στέλνω με τον άνεμο φιλιά,

δεν είσαι εδώ

και παίρνουν το τραγούδι

τα πουλιά.

.

Στ’ ονείρου τα φτερά,

γυρεύω το καράβι μου

θλιμμένος,

σε σκοτεινά νερά,

μες στης ζωής το

πέλαγος χαμένος

.

© Αντώνης Περδικάρης – Ποίηση