Το φτερωτό φουλάρι 🪽

Ντύθηκα τη σκοτεινιά

και σαν αστείο πρόσθεσα

ένα ασπρόμαυρο φουλάρι,

σαν γλάρο πάνω σε

μαύρα κύματα.

Ένα χαμόγελο να ξεγελά

τη θλίψη.

Μα το δυνατό αεράκι

το παρέσυρε.

Σκάλωσε για λίγο σε ένα

κλαδί,

κι ύστερα άνοιξε τις

φτερούγες του

και πέταξε μακριά μου.

Φτερούγιζε αμέριμνο στον

ουρανό,

παίρνοντας μαζί του

τη σταγόνα αισιοδοξίας,

κι έμεινα μονάχη να το

κοιτώ

χωρίς να μπορώ να το

φτάσω.

Μα ξάφνου ένιωσα σαν να

ταξίδευε

κι ένα δικό μου κομμάτι

μαζί του

σ' όλα τα ταξίδια που

πόθησα,

γεμίζοντάς με εικόνες

από τόπους που νοστάλγησα,

ρουφώντας μυρωδιές

από μέρη

που επιθύμησα να βρεθώ.

Κι ένα χαμόγελο

γλύκανε την καρδιά μου.

Νίκη Μαντζαβίνου 🌹