Το σκάκι των ρόδων

Τα τριαντάφυλλα άνοιξαν

Θα παίξουν σκάκι

Μετράνε θέσεις, ατόφια,

άλικα, άσβεστα,

περιμένουν διψασμένα

την παρτίδα να αρχίσει

Βασιλιάδες αλαζονικοί,

του ενός τετραγώνου

Πύργοι ωσάν επιτάφιοι ευθυγραμμίζουν επίθεση

Αλόγατα μετανιωμένα για

την ορθή γωνία τους

Αξιωματικοί διαγωνίως περιπλεκόμενοι

Στρατιώτες μάχιμοι

επικλινώς εκτελούμενοι

Και μια βασίλισσα αίνιγμα

δισεπίλυτο

Περιμένει πάντα τη μια

και μόνη θυσία

για να παγωνιάσει τακτική

Να αλλάξει θέλει μοίρα

Μα η σκακιέρα γυμνώθηκε

ξαφνικά

Όλοι εγκατέλειψαν το

παιχνίδι εν ψυχρώ

Τρομοκρατήθηκαν από

τις πλάνες

Δείλιασαν από τις αδυναμίες

τους

Πανικοβλήθηκαν απ’ τα

όρια, τις ήττες,

τον ατίθασο και αδυσώπητο

θάνατο

Η βασίλισσα ανθισμένη ακίνητη

Τώρα μπορεί να κινηθεί

παντού

Αλλά δεν υφίσταται λόγος

Το ρόδο μαράθηκε πάνω

στο κεφάλι της

Τα πέταλά του χύθηκαν

σταγόνες

στις έρμες τετράγωνες

μελαγχολίες

Παρτίδα ληγμένη

Σκακιέρα άδεια

Στρατόπεδα τέλος

Τα ρόδα δε συγχωρούν

Άννα Κλαρίτη 🌹