Το περβάζι ...

Απ´το παραθύρι σου πέρασα

πρωί με το αγιάζι

Λουλούδι με άρωμα μεθυστικό

στο χέρι είχα πάρει !

Να στο προσφέρω θέλησα,

να δεις την ομορφιά του,

θα έβλεπα τα μάτια σου ,

να λάμπουν απ´την χαρά τους !

Εχτύπησα το εξώφυλλο,

με προσδοκία μεγάλη!

Φαντάστηκα θα άνοιγε,

εκείνο το περβάζι!

Τι λύπη ! απάντηση καμία,

με τύλιξε μεγάλη αμηχανία

Το λουλούδι απίθωσα

σε μια μικρή γωνία!

Ψέλλισα :

Πότε ξανά μαζί του θα βρεθώ;

Το γέλιο του θα στερηθώ,

τα έξυπνα του αστεία,

μια καρδιά ευγενική

την απαράμιλλη σοφία !

Το λουλούδι κι αν μαραθεί,

απ´την ευωδιά του θα το βρεί!

Σαν του ανθού την ομορφιά,

μένει η αγάπη μου στην καρδιά,

αμάραντη και φλογερή!

Ευαγγελία Μανωλάτου 🌹