Ταξίδι φαντασίας...

Σ αγάπησα σαν όνειρο που δύσκολα τελειώνει

Κι όταν σφικτά σε κράτησα πέταξε αηδόνι

Σ αγάπησα σαν όνειρο πουλάκι που κρυώνει

Σε κοίταξα λατρευτικά κι όλα γίνανε σκόνη

Σ' αγάπησα σαν όνειρο πουλάκι μες το χιόνι

Ο κόσμος μου μεγάλωσε σαν θάλασσα π' ανοίγει

μα συ σκληρά με πρόδωσες γιορτή μου που τελειώνει

Παλίρροια η ανάσα μου με παίρνει και με πνίγει

Έστρωσα σίγουρα για δυο εκείνο το τραπέζι

Μία ζωή σου έδωσα γλυκιά σαν πετιμέζι

Έριξα ζάρια κι έχασα δεν ένιωσα χαμένη

Έζησα, είδα, έμαθα δεν ειμ' αδικημένη.

Αντριάνα Περικλέους Ονουφρίου 🌹