Σκέψεις για την εμπόλεμη κατάσταση ✨

Για την ακριβοθώρητη υπεροπτική σνομπ ειρήνη που αγνοεί όλες τις προσκλήσεις και ακυρώνει τα ταξίδια της.

Για την προσμονή που αδημονεί σε κάθε σταθμό να συναντήσει την ειρήνη για να την γνωρίσει και να συστηθεί ως μεγάλη θαυμάστρια της.

Για την ελπίδα που πάντα αισιοδοξεί και ελπίζει και για μας που προσκαλούμε συνέχεια χωρίς εγωισμό ( για τις συνεχόμενες αρνήσεις), τις ειρηνικές ειδήσεις να φωτιστούν οι σκοτεινές μέρες μας σαν νύχτα.

Ο.Μ

ΑΝΑΒΟΛΗ Η’ ΑΚΥΡΩΣΗ?

Η ελπίδα ριζωμένη στο μυαλό

δεν αποφασίζει για το ταξίδι.

Το τρένο χρόνια στο σταθμό άρχισε να γερνάει

στην αναμονή της αναχώρησης

Η προσμονή λάτρης των τρένων

αρέσκεται να τριγυρνάει στην περιοχή.

Πιστεύει ότι κάποτε θα συναντήσει

την ειρήνη

να ταξιδεύει στον κόσμο

να συστηθούν

Τα χρόνια όμως περνάνε

και η προσμονή πέφτει σε κατάθλιψη

για το ταξίδια που ακυρώθηκαν

Η ελπίδα προσπαθεί να την κατευθύνει στην αντίληψη

ότι όλα αλλάζουν όλα ανατρέπονται όλα αμφισβητούνται

η κατάσταση της όμως δεν έχει επιστροφή

Η ειρήνη δεν θα περάσει

και τα ίχνη της έχουν χαθεί

Ζωή ασπρόμαυρη μοιάζει με νύχτα

Ο κόσμος ζει πεθαίνει με την αποκλειστική παρέα

της βίας, του πολέμου, του φόβου

πόσο κρατάει μια ζωή;

πόσο αξίζει η ζωή;

πόσο κοστίζει η ζωή;

Τίποτα

Μόνο η ελπίδα εμμένει στην αναμονή.

Η ελπίδα της υπομονής και της επιμονής.

Ελπίζει.

Ίσως αλλάξει κάτι και περάσει η ειρήνη.

Ίσως συνταξιδέψει πάλι με την ζωή.

Ουράνια Μαρίνογλου 🌹