ΠΤΏΣΗΣ ΓΝΩΣΗ

Ορφανοί στον κόσμο ετούτο ήρθαμε

Με πατέρα - έναν άφαντο Θεό

Για μάνα - την αποκολληθείσα επαναστάτρια•

Μες τη φθορά  και τη σπορά μας.

Σε ενα αμπέλι ηδονών

Γεμάτο απο τα σκιάχτρα των πληγών

Γεμάτο απο τα κρόσσια εμμονών

Να διώχνουν την ύπαρξή μας.

Κατηφορίζουμε προς το γήρας

Με εκείνο το νεκρό το Σ' αγαπώ

Που γίνηκε ποτέ  Σ' αγαπάω

Κι η φθορά,  φθορά- η σπορά, σπορά•

Ανάθεμα τα χαμόγελα που επενδύσαμε

Την ευτυχία που εξοικονομήσαμε

Τα "δεν πειράζει" που δεν είπαμε

Τ' άστρα που δεν ρίξαμε.

Τι προσμένεις απο εμένα πατέρα;

Κι εσύ μάνα, τι;

Εσύ αγάπη μου, τι;

Το ορφανό της γέννας

Ορφανά πορεύτηκε.

Βασίλης Πασιπουλαρίδης 🪽