Προσμονή 🌹

Στις διάφανες σταγόνες της βροχής Ψάχνω να σε δω

Στο γκρίζο της μέρας και στο άφεγγο της νύχτας

Με το θρόισμα των φύλλων στο φύσημα του αγέρα

Σου σιγοψιθυρίζω αλλά δεν με ακούς.

Στρώμα από πορτοκαλόχροα φθινοπωρινά φύλλα έστρωσα

Να ξαποστάσεις πάνω τους

Το καταπονημένο από το δρόμο σαρκίο σου

Και μία αγκαλιά αστέρια σου φύλαξα

Να γέρνουν στο απάγκιο της ψυχής σου.

Δεν φταίει ο ήλιος που κρύφτηκε

Και όλα ξαφνικά έγιναν ασπρόμαυρα

Φταίει που κουράστηκα μία ζωή Καθισμένη στον ίδιο βράχο να σε προσμένω

Αναρριπίζοντας διαρκώς τις φλόγες να μην ατονήσουν

Έως ότου έλθεις.

Μαρία Ναουμίδου 🌹