Προσευχή 🙏

Πέρασα πολλές στιγμές στου Διαβόλου τη χύτρα·

Χριστούγεννα και Πάσχα

χορεύαμε μαζί —

λίγο παραπάνω απ’ ό,τι συνηθίζεται.

Κι είχαμε γελάσει με θεία ανέκδοτα

που τα ψιθύριζαν άσπονδοι άγγελοι.

Οι άγγελοι, να ξέρεις,

διαβαίνουν συχνά τις πύλες της Κόλασης,

ντυμένοι ρόδια κι οσμές από σκοτάδι —

να σώσουν ό,τι σώζεται.

Κι όταν δουν πως τίποτα δεν αλλάζει,

γίνονται ένα με τους παρόντες —

να τους μαλακώσουν, να τους κάνουν να ξεχαστούν —

παίζουν τους αποστρατευμένους.

Στα λέω εγώ,

ο άπιστος Θωμάς·

εκείνος που έχει τις λέξεις για Παράδεισο,

την ποίηση Θεό,

και προσκυνώ μονάχα τη Μούσα·

εκείνη που έφερε τη φλόγα στους ανθρώπους

και του Θεού το όνομα.

Κι αν στα λέω εγώ,

να τα μετράς,

να τα ζυγιάζεις·

γιατί τα λόγια αλήθειας ενός άπιστου

είναι η βαθύτερη προσευχή.

Δεν θέλησα ποτέ Μεσσίες ούτε Χριστούς·

φύσει και θέσει δοσμένος στο ανώτερο,

εκείνοι μου περίσσευαν.

Δεν χωρούσαν κάτω απ’ το δέρμα —

απ’ τα γράμματα που έχω για κύτταρα.

Και ίσως να βλαστήμησα όσο τους άξιζε·

μα δες πώς κατέληξα —

να τους αναζητώ στο χαρτί,

να τους φορώ στις λέξεις,

έντιμα,

με όνομα και επώνυμο·

όχι στη δίνη μιας άγριας εποχής

ούτε κάποιας κακοτυχίας.

Τώρα — τώρα που όλα είναι αγώνας,

όλα φωτιά και πειρασμός —

όχι γιατί ίσως λαθεύω,

αλλά

για να μην λαθέψεις εσύ.

Μην κάνεις το βήμα

κι αναρωτηθείς

γιατί

δεν το έκανα.

Βασίλης Πασιπουλαρίδης🌹