Πριν πέσει...

Μαζί με τους φθινοπωρινούς ανέμους

όρμησε ξαφνικά η παγωνιά από παντού.

Τα δέντρα τεντώνουν νυσταγμένα τα κλωνάρια τους

έτοιμα να κοιμηθούν, να ξεκουραστούν ως την άνοιξη.

Κι από κάτω τους τα φύλλα κίτρινα, κόκκινα,

καφετιά, πορτοκαλιά, όλα μαζί τα χρώματα.

Και άλλαζαν συνεχώς μορφή οι σωροί

ανάλογα με των ανέμων τους στροβιλισμούς.

Μα ένα φύλλο κρατιέται ακόμη γερά.

Κοιτάζει γύρω του. Αγωνιά, τεντώνεται.

Μήπως του γλυκοτραγουδήσουν

τα πουλιά για μια τελευταία φορά.

Μα εκείνα έχουν φύγει πια μακριά,

σε μια προφυλαγμένη ζεστή αγκαλιά.

Νίκη Μσντζαβϊνου 🌹