Παράπονο

Κρέμασες το παράπονο
σε μια χρυσή κλωστή.
Κλείδωσες την καρδούλα σου
στην πόρτα της αβύσσου.
Μέσα απ’τα μάτια μου έτρεχε
το δάκρυ μου αγάπη μου.
Γιατί η καρδιά δεν άντεξε
τον πόνο της φυγής σου.
Μέσα απ’τα χείλη σου φιλί
μελωδική μπαλάντα.
Ήσουν ουράνια μουσική
αγάπη μου μοναδική.
Να ξαναρθείς, μην ξεχαστείς
μές’του μυαλού τα μονοπάτια.
Το βλέμμα σου υπόσχεση
που μου έδωσαν αγάπη μου
τα όμορφα σου μάτια.
Κι αν κάποτε μου μισευτείς
Τον δρόμο μην ξεχάσεις.
Θα περιμένω πάντα εδώ
μες της καρδιάς μου την φωλιά
να ρθείς για να κουρνιάσεις.
Μαρία Δασκαλάκη 💕





Comments