Οι αόριστοι με γερνούν

Στου ηλιοβασιλέματος την τροχιά

τα χρώματα πορτοκαλιά,κόκκινα,μαβιά

Ζωηρά,με λίγη μελαγχολία πασπαλισμένα

Τα μονοπάτια σκιερά,

με νεκρά κοχύλια στρωμένα

Τα πέλματα ματωμένα

Η ψυχή σε αυτογνωσίας εισπνοές

Οι σκέψεις σε πυράκτωση

Οι μνήμες εσκεμμένα θολές,

σαν προφύλαξης αιχμές...

Το μυαλό σε εγρήγορση

Την απόδοση στις Υποθετικές προτάσεις

να εξιχνιάσει

Τους Μέλλοντες σε Ενεστώτες

να μετατρέψει

Στις ανυπάκουες Προστακτικές

ν' ανταποκριθεί

Τους Αόριστους να διαγράψει...

Οι Αόριστοι δεν μ' αρέσουν,

με γερνούν

Μόνο Ενεστώτες θέλω

συντροφιά να μου κρατούν

Με μια γενναία δόση Μέλλοντος,

ενισχυτικό ενός κοκτέιλ

υπαρξιακά μεθυστικού...

Πριν ο χρόνος απαιτήσει

την πληρωμή της διαδρομής,

που θα τελειώσει

πριν καν η κάφτρα του τσιγάρου σβήσει...

Αλίκη Πέϊκου 🌹

🥀 Στην καλλιτεχνική φωτό ένας από τους Αόριστους της ζωής μου...

Καλοκαιρινές διακοπές -- ετών 19...❤️