Ο πατέρας μου,ο "μπάρμπα Κώστας".

Ο πατέρας μου "ο μπάρμπα- Κώστας".

Κάθε άνθρωπος στη ζωή με τη γέννηση του ανοίγει έναν κύκλο.

Αυτός ο κύκλος θα κλείσει με το φευγιό του από τον μάταιο τούτο κόσμο...

Άλλος τον κλείνει γρήγορα κι άλλος πλήρης ημερών.

Ο δικός μου ο πατέρας άνοιξε τον κύκλο της ζωής σαν σήμερα πριν εκατό χρόνια στις 8 Φεβρουαρίου το 1924.

Έκλεισε τον κύκλο 23 Αυγούστου το 2006.

Επειδή ακριβώς σήμερα

έχουν περάσει εκατό χρόνια από τη γέννηση του θέλησα να κάνω αυτό το μικρό αφιέρωμα στη μνήμη του. Περισσότερο θέλω να δείξω, ότι τα χρόνια είναι ένα νούμερο...

Σημασία έχει το "Αποτύπωμα" που αφήνεις φεύγοντας...

Και πάνω απ' όλα όταν φύγεις όπως έλεγε ο πατέρας μου εκείνο που μένει είναι " Ένα Όνομα"!

Τίποτε άλλο.

Ο πατέρας μου ήταν παιδί της Κατοχής, του Εμφυλίου,της Απελευθέρωσης, της Συνθήκης της Βάρκιζας,του Σοφοκλή του Βενιζέλου, του Μπακατσέλου, του Κοθρη, του Γεωργίου Παπανδρέου, του τραπεζίτη Σταύρου Κωστόπουλου!

Ένας άνθρωπος φτωχός, αλλά τίμιος...

Μου έλεγε όταν έχεις "εμπορική" πίστη "έχεις "πρόσωπο" και μπορείς να κινήσεις Γη και Ουρανό... Απόφοιτος της Εμπορικής Σχολής Καλαμάτας (Οικονομικού Γυμνασίου σήμερα...), ήταν ο Μέντορας μου!

Η φτώχεια, η ορφάνια σε ηλικία επτά ετών, η στέρηση των παιδικών και εφηβικών του χρόνων τον σημάδεψαν...

Ο Εμφύλιος τον τσάκισε...

Βρέθηκε στην πρώτη γραμμή του μετώπου, κληρωτός το 1945 της πρώτης Ε.Σ.Ο.

Τους εκπαίδευαν Άγγλοι...

Όταν θυμόταν, έκλαιγε.....

Ήταν εκείνος που το 2004 στην Έναρξη των Ολυμπιακών αγώνων έκανε το εξής:

Κοιτάζαμε τηλεόραση όλοι μαζί οι αδελφές, οι γαμπροί, τα παιδιά βράδυ έξω στην αυλή.

Με την έναρξη, με τα φώτα, τα μεγαλεία, τους ύμνους, τις φωταψίες, κοιτάζαμε μαγεμένοι...

Ο Πατέρας μου γύρισε επιδεικτικά την καρέκλα του ανάποδα και κοίταζε τον τοίχο...

Η αδερφή μου η Διαμάντω που είχαν ιδιαίτερο κώδικα επικοινωνίας του είπε: Μπαμπά γιατί γύρισες την καρέκλα;

Ζαλίζεσαι από τα φώτα;

Δεν είναι τα δικά μας μη φοβάσαι...

Ξένα είναι.

"Δεν θέλω να βλέπω" είπε κοφτά... Η Ελλάδα αυτά τα μεγαλεία πως θα τα πληρώσει;

Είναι χώρα φτωχή...

Θα δείτε εγώ θα έχω φύγει...

Η Ελλάδα θα πτωχεύσει...

Να το θυμάστε...

Είναι μια μικρή χώρα δεν μπορεί ο Έλληνας να σηκώσει στις πλάτες του τέτοια μεγαλεία.

Έφυγε από τη ζωή δύο χρόνια μετά το 2006...

Τέσσερα χρόνια μετά ήρθε το

"Καστελόριζο"!

Αιώνια η μνήμη σου Αγαπημένε μας πατέρα!

Σμαραγδή Κουτσοπέτρου 🌹