Η Εξίσωση της Αγάπης...

Αγάπη επί αγάπη

διαιρεμένη με το χρόνο

Ισούται με την τετραγωνική ρίζα στιγμών

στο άπειρό της κάλλος

Παρένθεση κυμάτων εσύ,

παρένθεση αφρών εγώ

μαζί στο άθροισμα

της απόλυτης ένωσής τους

Και στο τέλος;

Όποιοι κι αν είναι οι αριθμοί

όποια κι αν είναι τα σύμβολα

η απάντηση θα είναι πάντα μία:

Αγάπη,

αγάπη

Αγάπη μου!

Χάδι μου που δεν έχεις χέρια,

Άφοβη αναμονή μου

Δόσιμό μου χωρίς αντάλλαγμα

Θολώνεις τη θάλασσά μας

Φοράς την κόκκινη χλαμύδα σου

Ρουφάς τη δροσιά του ηλιοβασιλέματος

Κλείνουν τα μάτια τους οι βράχοι

Φλέγονται τα κατάρτια

Ριγούν τα θαλασσοπούλια

Νυστάζουν τα κοχύλια

Κυματίζει ο έρωτας στα θαλασσιά σεντόνια

Σπάει το σκοτάδι της νύχτας στα δυό

Πνίγεται ο ανασασμός του αγέρα

Φλογίζονται τα παθιασμένα χείλη

Δεν έχεις φωνή,

μα ψιθυρίζεις στα μάτια μου

Δεν έχεις σύνορα,

αλλά χωράς σε μια στιγμή μου

Δεν είσαι υπόσχεση, αλλά παρουσία

Και όταν η αγάπη μιλά,

γίνεσαι … εσύ!

Αγάπη,

αγάπη

Αγάπη μου!

Εφαπτόμενη της καρδιάς μου

Απόλυτη τιμή του είναι μου Σύνολό μου κλειστό και πλήρες

και εξαίσιε λυγμέ μου... Αγαπημένη μου Εύα, το στέλνω για την "γιορτή της αγάπης".

Αφιερωμένο στην μοναδική αγάπη της ζωής μου!!

Άννα Κλαρίτη 🌹