Ξημερώνει...

Τα χρώματα της αυγής,

χαϊδεύουν νοερά

την πηγή σου

η σάρκα ξύπνησε

διψασμένη,

το χάδι του ήλιου,

αστραφτερό,

γυαλίζει τον ιδρώτα

το βλέμμα λαμπυρίζει,

ηδονικά χείλη

γυρεύουν πόσιμο φιλί

έκρηξη πάθους

η πηγή σου,

υγρή απόλαυση

οι χυμοί σου,

μυρίζω

τις αισθήσεις σου

γονατίζω

στης σάρκας την ικεσία,

η ανάσα, καυτή,

πλημμύρα ηδονής

στην καμπύλη

του κορμιού σου

κρυστάλλινο γέλιο μου,

δώσ’ μου τη λύτρωση

άσβεστη φλόγα

που καίει αιώνια,

έρωτας, πανάρχαιος θεός,

ναός θυσίας

το κορμί σου

© Μαρία Δασκαλάκη 🌹