Μια λέξη φτάνει...

Τίποτα δεν καίει.

Δεν υπάρχει καπνός.

Κι όμως!

Ο αέρας γύρω μας και ανάμεσά μας,

θολώνει.

Σκοτεινιάζει.

Είναι οι λέξεις που δε λέμε;

Που κόλλησαν στο χείλος του

γκρεμού των χειλιών μας;

Μια παγωνιά βγαίνει από μέσα μας

και ανεβαίνει αργά και μας τυλίγει

όπως ανεβαίνει ο καπνός από μια

ανύπαρκτη φωτιά.

Δεν υπάρχει φλόγα.

Κι όμως κάτι πνίγει την ανάσα μας.

Μήπως όλα όσα κρατάμε άκαυτα

μέσα μας;

Σιγά σιγά ο κόσμος μας γεμίζει

σύννεφα.

Μαυρίζει.

Χωρίς να έχει προηγηθεί φωτιά.

Ο ουρανός όμως θυμάται πάντα το

γαλάζιο του και τα σύννεφα είναι

μόνο μια παρεξήγηση.

Κι αφού δεν υπήρξε φλόγα,

δεν

υπάρχει και στάχτη.

Μίλα! Μίλα μου!

Κάψε τα άκαυτα μέσα μου και μέσα

σου!

Μια λέξη φτάνει… Έχει τιτάνια

δύναμη!

Ναι! Αυτή είναι!

Σε αγαπάω!

 Μαρία Σαρρή 🌹