Μια δρασκελιά ως την άκρη της αυλής 🌹

Άσωτος ο ήλιος του Αυγούστου

γυμνός στον κάμπο τριγυρνά,

του σταφυλιού ροδίζουν οι ρώγες,

κι ο τζίτζικας με νότες μας μεθά.

Ανάλαφρο στα χείλη το τραγούδι

που τρυφερά νοτίζει την καρδιά,

του έρωτα το σπάνιο λουλούδι

της νιότης κεντάει τα κορμιά.

Κόκκινο αίμα στάζει το καρπούζι ,

τα χείλη μας ποθούνε τη δροσιά,

ολόγιομο κι απόψε το φεγγάρι

στήνει χορό στην ακροθαλασσιά.

Σεργιάνι στο φως είν´η ζωή μας,

ταξίδι στο λυκόφως της αυγής·

πριν ξεκινήσει έρχεται το βράδυ,

μια δρασκελιά ως την άκρη της αυλής.

Σταύρος Συγούρας 🌹