Η ΔΟΥΛΗ 🌹

Αδέσμευτο Σύμπαν, απάγκιο της θλίψης μου

καίγεσαι από φλεγόμενα αστέρια

που ξεψυχούν στους ανηφορικούς

δρόμους της σκλαβιάς μου

Ελεύθερα πνεύματα των προγόνων μου

εμφωλεύουν μέσα σου,

καταδεικνύοντάς μου την τρομερή

όψη του δικού μου ανείπωτου βίου

Οι ελπίδες μου για μια νέα απελεύθερη ζωή

ματωμένες αργοπεθαίνουν

Καταπτοημένη μένει η ουράνια θάλασσα του φωτός

που δε με φωτίζει τόσους πολλούς αιώνες

Δούλη είμαι ακόμη

άπληστων και σκληρών εμπόρων

γεμάτων με άνομους πόθους

κέρδους, κυριαρχίας, μιαρότητας

Στον πλανήτη της σιωπής και της ένδον μόλυνσης

κάτω απ’ τα λαβωμένα πρόσωπα των αστεριών

τελώ τις νεκρικές σπονδές μου

προς τιμή των πεθαμένων μου ονείρων

Χρήστος Ντικμπασάνης 🌹